KARANTİNA

Bir felaketin hikayesi... -Tanıtım- Okula geldiğim ilk gün, derslere başlayalı daha bir saat olmadan felaketler ardı ardına geldi. Önce, salgın bir hastalık tehlikesiyle yeni okulum karantinaya alındı. Hepimiz içeride kaldık, tam üç yüz öğrenci koskoca okulun icinde kilit altında tutuluyoruz! Tanıdığım, arkadaşım olan kimse yok, tek başımayım. Ve çok daha kötüsü... Bir felaketin ortasına düştüm. Bir cehennemin ortasına. Kendimi, karantinaya alınan okulumda akşamın zifiri karanlığında koridorda buldum, Koridorda, öldürülen bir kız öğrencinin basında. Ve yanlız değilim, bunu tek başıma görmedim, Hemen yanı başımda tanımadığım bir gölge var, Onur zorlu Kimsenin yanına yaklaşamadiği o sert çocuk. Ve o benim yanımda, ağzımı elleriyle kapatmış, Bana bir takım olmak zorunda olduğumuzu fısıldıyor. "Bu işte birlikteyiz..."diyor. Çünkü bu büyük, büyük bir mesele. Bu arada ben Zeynep, Zeynep akay. Ve bir felaketin ortasındayım. --- " icimde garip bir his vardı. Sanki birsey beni ona doğru itiyordu. İçimde bir bela mıknatısı vardı, ve bu mıknatıs Beni Onur zorlu' ya itiyordu. Çünkü o, belanın ta kendisiydi. "