KARANLIK

"Bir ev düşünün dışı o kadar ihtişamlı o kadar güzel ki...insanların bakmaya doyamadığı bir ev...çoğunun içinde yaşamayı hâyâl edip durduğu bir ev...denize bakıyor ve manzaralı. Ama; Bilmiyorlar ki o evin içi dışı gibi değil. İçi...dışı gibi değil!" Burası benim cehennemimdi.. Umutlarımın, hayallerimin katiliyle aynı evde esir alınmış bir kızım ben, kurtulmak adına denemediğim yol kalmadı ama kutuluşumun, bu hapishaneden çıkışımın hiç böyle olacağını tahmin bile etmemiştim... Ellerim kırmızı bir sıvıyla çoktan kaplanmıştı çığlığım evin her tarafında yankılanıyordu. Artık hiç bir şey eskisi gibi olamazdı, ne ben ne de hayatım...karanlık hayatımı çoktan esir almıştı bu bir son değildi bu bir başlangıçtı aslında. Ve her şey bitti derken sen çıktın karşıma ... İyi değilim gel.... KARANLIK