Skip to content

KARA

Chapter 18 · 1 min read

KARA

Chapter 18

Deli

Kara

Bütün ekibin geldiğini gördüğümde seslendim onlara Nehir hemen benim olduğumu anlamıştı. biraz eğlenmekten zarar gelmedi Hepsini tek tek sandalyelere bağladım. (çivili değil merak etmeyin )

Her şey planladığım gibi gidiyordu ta ki o gelene kadar

'' bu aralar çok geliyorsun neden acaba ''

'' niye şikayetçi misin kara sonuçta ben senim , senin sesin , senin içindeki kötülüğüm. evet öyleydi ve haklı olmasından nefret ediyordum.

'' bence onlara güzel bir işkence yapabilirsin '' parmağımı ona doğru uzatarak

'' sen benim neler yapacağıma karışmazsın , ben ne istersem onu yaparım '' diye bağırdığımda

'' sen Nehir ' den hoşlanıyorsun değil mi o yüzden bir şey yapamıyorsun , seni seveceğini mi düşünüyorsun gerçekten seni öz baban sevmedi be el alemin kızı nasıl sevsin ''

Bu bardağı taşıran son damlaydı sözde kişiliğimin üzerine doğru yürüdüğüm de onu öldürmek istedim dost muydu düşman mıydı belli değil

Boğazını sıkıca kavrayıp duvara yasladığım da bütün gücümle boğuyordum , gözüm hiçbir şey görmüyordu. Yüzü kıpkırmızı olmuştu hakketmişti de...

Nehir

Kara kendi kendine konuşmaya başlamış boş yere bakıp bağırıyordu. Birden elini yumruk yapmış duvarı yumrukluyordu.

'' ne yapıyor bu salak '' dedi Emre

'' hop ne yapıyorsun sen deli misin ?'' Gediz bağırdığın da kara durup kafasını yavaşça Gediz ' e doğru çevirdiğinde hızla yaklaşarak

'' sen bana nasıl deli dersin '' , '' ben deli değilim '' deli değilim diye sayıkladığında masaya doğru gitti sandalyeyi alıp duvara fırlattı , yere oturduğunda hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı ilk defa bir katili böyle çaresiz görüyordum.

End of chapter

6 comments