JUL

Kızıla boyanmış dağlar.. Oluk oluk kan akan nehirler.. Savaşlar, öfke ve açlık.. Ve en acısı da o sefâlet.. İnsanoğlunun en sefil olduğu, ezildiği, hor görüldüğü ve canının hiçe sayıldığı eski bir dönem.. Sadece güçlü, soylu ya da akıllı olanların hayatta kaldıkları bir zaman.. Soylular, avcılar ve mûcitler. Tabiki tüm insanlık sadece bu gruplarla sınırlı değil. Ve bir grup daha! En alt tabaka. Sadece bir günün yiyeceği için tam bir gün boyunca çalışmaları gereken insanlar geriye kalanlar. Yâni köleler.. Ve dört element! Sadece âsil soydan yâni büyük kral  Arkhys'ın soyundan gelen insanların hükmedebildiği bu dört element.. Bütün bunların yanında küçük kırmızı bir kafa. Geriye kalanların içine karışmış ve diğer herkes gibi hayatta kalmaya çalışan küçük bir çocuk.. Taşıdığı güçten haberi olmayan bir zavallı. Sefil olmaya mahkum bir çocuk. Kimsesiz, fakat kendisi gibi minik bir yüreğe dokunabilmiş.. Onlar kendi ecellerini hazırladılar, ve yine onlar kendi mezarlarını kazdılar. Onlar bir canavar oluşturdular. Hiç bir şeyden habersiz mâsumca bakan o gözleri kan ağlattılar.. Ve onlar katlettiler, en sevdiğini elinden alırken bir an bile düşünmediler.. Bu daha hikayenin başlangıcı, fakat bu hikayede oldukça acıklı sonlar var..