Derince bir nefes aldım. Yüzümden akan ter damlaları kendi bağımsızlığını ilan edip çeneme doğru yol yapıyordu. Onlar bile kendi yollarını seçerken benim tek bir yolum vardı karanlık . 1 Derin nefes ,2 Hedef,3 Paket. Benim için herşey bundan ibaretti. Önce nefes almaktı, ama herkesin nefesini tek kurşunla kesende bendim. Sonra hedefti, herkes beni bulmak için canhıraş bir rekabetin içindeyken ve başıma sayamadığım çok rakam konulmuşken. Ve en sonki ise Paketti, asla ben olamayacağımı bilsemde.Elimdeki Awm Keskin nişancı tüfeğime baktım elimde başımdaki şapkamı düzeltip hedefimi sabitledim. Tam karşımda duruyordu. Neşe içindeydi sanki hiç o çocuklara tecavüz etmemiş gibiydi. Çok korunaklı zanettiği evine girmiştim. Odasındaydım, belkide bir şah damarıyla aynı hizzadaydım. Ve tek kurşunluk canı ellerimde tecelli bulmuştu. Alarmlar çalmayacaktı. Kimsenin ruhu duymayacaktı. Sadece bir Sabah ansızın defnedilecekti ve eminim ki mezarında ters dönecekti. Elimi kulaklığıma bastırıp iki kere tıklattım.‘Efsun Paketi kargolattım.” Dedim güzel bi neşeyle. Uzun zaman olmuştu bu kadar zevkli bir ölüm yapmamıştım. Mutluydum çünkü bir pislik daha temizlenmişti. ‘Aferin Kaptan Paket teslim edilmiş’ Dedi Efsun. Yavaşça gizlendiğim tavan arasından yolumu bulup sürünmeye başladım. Hiç tahmin edilemeyecek yerden çıkmalarımla meşhurdum. Polisi, Teşkilatı, Hatta Ajanları hepsi peşimdeydi ama ne yazıkki beni hiç bir zaman bulamayacaklardı. Çünkü bende kendimi arıyordum aslında.
————————————————————————Üzerimdeki geceliğimi düzeltip kapıyı kıracakmış gibi vuran arkadaşıma birde saatime baktım. Bir elinde prosu diğer elinde tuttuğu viski şişesiyle gecenin bu saatinde kapıma dayanmıştı. Kapının merceğinden kendimi çekip yavaşça kapıyı araladım. Üstü başı dağılmış ruhu bedeninden çekilmiş gibi olan Efsunu içeriye zar zor getirmiştim. Yüzünden okunulduğu üzere yine ve yeniden Mert tarafından aldatılmıştı .‘Yine mi’ dedim efsunun gözlerinin içine bakarak. O ise sadece oturttuğum koltuktan gözlerini diktiği beyaz duvara bakıp kafasını sallamakla yetindi. O benim kızımdı, kardeşimdi, her şeyden önce ailemdi. Onunla yetimhanede tanışmıştık. Tabi Patron bizi almadan önceydi. O zamanlar küçük savunmasız bir kız çocuğuydu. Bıcır bıcır sarı saçlarını iki yana toplamış zümrüt gözleriyle bana bakıyordu. Ben hep karanlıktım o ise benim aydınlık yanımdı. Elindeki viski şişeni alıp mutfağa doğru ilerledim. Acı bir kahve yapıp ellerimde içirdim. Biraz kendine gelmiş gibiydi ama hâla kendinde değildi. Sanki transtaydı ya da bir rüyada bilmiyordum. Ama bu acının onu 50 yıl yaşlandırdığını çok iyi biliyordum. Artık karşımda ne o saf kız çocuğu vardı ne de benim temiz kalan sol yanım. ———————————————————————-