Bu kesinlikle başıma aldığım en kötü ödevdi.
"Arkadaşınız tanımadığınız birisi olsun ve onunla beraber hafta sonu Ankara da bir spor etkinlikleri yapmanızı istiyoruz.Bu yürüyüş olur,bisiklet olur ya da kamp olur size kalmış ama bu ödev yapılmak zorunda!" Hoca sözlerini bitirir bitirmez Efsun'un bakışı tekrardan beni buldu ve Allah kahretsin ki ben bu bakışı biliyordum.
Onunla ekip olamazdım bu hem yaşadıklarıma hem de kalbime ihanet olurdu.Beni sevmeyecekti ve ben yalnız sevmekten çok yoruldum hem de fazlasıyla.Dersin kalan zamanında hoca bir sonraki derse kadar yapmamız gereken kodlamalardan bahsetti ve haftaya gelirkende bilgisayarlarımızı getirmemizi istemişti.Tam ekstra ödev vermeye hazırlanıyordu ki zil çalmıştı.Usul usul kantine gidip sınıftan çıkmaya çalışıyordum ki korkulan oldu.Efsun soluğu benim yanımda almıştı.
"Naber Aras?"
"İyiyim senden naber?" Kaçacağız tamam da onun da kalbini kırmamalıydık değil mi sonuçta kız bana bir şey yapmadı ona hissettiğim duygular mahvetmişti beni.
"Bende iyiyim de ben sana şeyi soracaktım.Gezi için birlikte ekip olur muyuz diye soracaktım.Sonuçta ikimizde bilmiyoruz burayı yani bizim için de iyi olur."
"E aslında şey." Ne diyecektim ben şimdi? Kabul edersem ölüm ilanımı vermiş olurdum ama red edersem de onu yüzüstü bırakmış olacaktım.Beyin ve Kalbim arasında sıkışıp kalmıştım.Bu durumdan her geçen süre nefret ediyordum.
"Selam." Sarı saçlı,gri gözlü ve alt üstü tamamen kottan ibaret olan yakışıklı bir genç bizim yanımıza gelmişti.Bizim sınıftaydı peki neden bizim yanımıza gelmişti?
"Ben Cenker.Şu zorunlu kaynaşma projesini konuşuyordunuz sanırım.İstersen ben seninle ekip olabilirim."
"Sonra görüşürüz." Diyip ordan kaçmaya çalışmam bir olmuştu ama bir yanımda orda kalmam gerektiğini söylüyordu çünkü bu zengin zübbe izlenimi veren çocuğun Efsun'un yanında dolaşması fazla sinirime dokunmuştu.Ona yaklaşamazdım ama yaklaşırsam acı çeken yine ben olacaktım.Kaçarsam onu yine başkasıyla görecek ve yine yıkalacaktım.Neden işin sonunda benim canım yanıyordu? Benim niye bir önemim yoktu bu dünya da.Yumruğumu sıkarak ilerlediğim her koridor öfkemin her zerresini hissediyordu.
...
"Kızım şaka mısın versene kıyafetimi!" Sweatshirt kazağını banyodan almakla biricik sevgilim Demir'in beni peşlemesi bir olmuştu.Zira üstü çıplak altında pantolon ile çok seksi geliyordu gözüme.Ah bir de yeni cikmaya başlayan sakalları yok mu.... MMM Leziz!!!
"Sende beni öpseydin bana ne!" Koltukların etrafında köşe kapmaca oynuyor,ben kaçıyor o da kovalıyordu.
"Banyodaydım kızım banyoda!"
"En iyi öpüşme yerleri 1 kanepeler 2.si banyodur hiç mi romantizm filmi izlemedin odun herif!"
"Rüyam Allah rızası için yarı çıplak geziyorum ver şunu!!"
Demir benim lise başlarından beri sevgilimdi aslında mahalleden yıllardır tanışıyorduk ama aşkımızı ilan ettiğimiz yıl lisenin ilk yılıydı.
"Bu halinle çok seksi gözüküyorsun söylemiş miydim?" Dilimi dudağımın kenarına getirip sürtünce,Demir fazlasıyla sinir olmuştu.Ona göre sapıkmışım.O da çok yakışıklı olmasaydı benim suçum mu?
"Yetti bu kadarı ama!" Karşıdan koltuğa koltuktan yanıma atlamasıyla ardından beni tutup koltuğa yatırması bir olmuştu.Üstüme de çıkmasıyla ben yine tahrik olmuştum.Yakışıklılar kapatılsın!!
"Fazla yaramazlık yapıyorsun geldiğimizden beri!" Ağırlığını iyice bana yaslıyordu.
"Şu anda üstün çıplak bir şekilde üstümdesin Demircim.Sonra ben kudurdum mu kudurdun oluyor ama kudurtana hiçbir şey söylenmiyor!"
"Bir kerede aklın fikrin rahat dursun arsız kız! Aras görseydi ağzımıza sıçardı."
"SUS!" Dememle sustu sonra o banyosına ben kendi yoluma döndüm.
...
Sinirli sinirli okulun geniş kantininde dönüp duruyordum.O çocukla arasında bir şey mi vardı? Gerçi yeni tanıştılar hem de benim önümde!!! Ama bu olmayacakları anlamına gelmiyor.Efsun onu sever mi? Ya ben! Ben ne olacağım? Derse giriş zilinin çalmasıyla aynı hızla ve sinirle sınıfta doğru yürüdüm ama tam bu esnada elinde kahve ile gelen bir kız ile çarpınca sinirim daha da katlanmıştı.Zaten bugüne kadar ne yolunda gitmişti ki?
"Önüne baksana kör müsün?"
"Sende elinde bir kahve bir telefona bakacağına nereye gidiyorum diye baksaydın!"
"Odun! Ben bir bayanım ağzını topla!" Bana gelen geliyordu ama ha!
"Seninle hiç uğraşamayacağım hadi görüşürüz.Pardon görüşmeyelim olacaktı." Sınıfa doğru ilerlemeye devam ettiğimde arkamdan küfürlerin yağdığını duymuştum.
"Aras dur!" Aynen canım kesinlikle dururum.Ben hep duruyorum gittiğim yok ki ama halbuki gitsem arkamdan koşan çok olacak!
"Sana dur diyorum!" Bu sözlerin sahibi beni duvara yapıştırıp dibime girince anlamıştım.Efsundu.Öfkeliydi bakışları ama neye sinirlenmişti ki zira aramızda giderek kapanan mesafe beni germişti.O gözlerinle bana bakma ne olur lütfen yapma bunu bana.O gün ki gibi olsun istemiyorum.
2 Yıl Önce...
"Ya Efsun ver şu kalemliğimi kızım ya"
"Bana ne erkeksen yakalayıp alırsın." Gözleri çok güzel gülüyordu.Her şeyi ile alıp götürüyordu beni.Kabullenmiştim ben bu kıza aşık olmuştum.
"Efsun! Aras! Gelin doğruluk mu cesaretlik mi? Oynuyoruz." Tam 11.Sınıfların oyunuydu bizde 11 olduğumuz için oynamalıydık.
"En sevdiğim! En sevdiğim! Sende al kalemliğini sıkıldım." Gülerek firlattığı kalemliğim suratıma çarptı ama benim için hiç sıkıntı yoktu.Çünkü o zamanlar ona kavuşacağıma inanıyordum.
"Çeviriyorum!" Selen şişeyi çevirdi ve soru soran kısmı Selen'e cevap kısmı ise Efsun'a gelmişti.
"Doğruluk mu cesaretlik mi aşkım?"
"Cesaret diyorum ulan siz diyemediniz ben diyeyim." Bu kız gerçekten özgüveni tavan yapmıştı ama yakışıyordu ona.Ona her şey yakışıyordu.
"Aras'ı dudağından Öp!" Göz göze geldik ve ben afallamıştım.Yapmayacaktı.Karşı karşıya oturuyorduk ve birbirimize bakıyorduk tam ben kalkıp gitmeye niyetlenmiştim ki Efsun birden dudağıma yapıştı ama kısa süre sonra geri çekildi.Benim beynim iptal arkadaşlar ben gidiyorum.