Telefonda gördükleri belgeler, Karanlık Kız’ın hayatını dehşet bir yalan üzerine kurduğunu açıkça fısıldıyordu. Bütün bu pisliğin, teyzesine uygulanan baskının ve şantaj çetesinin başında tek bir isim vardı: Eniştesi. Üstelik teyzesi hâlâ o evde, bu cehennemin tam ortasında o adamın elinde bir esirdi.
"Şimdi değilse ne zaman?" dedi Gölge, gözlerinde soğuk bir öfkeyle. "Onu o adamın elinden çekip alma vakti."
Gece yarısını geçerken eniştenin şehir dışındaki ıssız bağ evine sessizce sızdılar. Amaçları teyzeyi kurtarıp adamı sıkıştırmaktı. Ancak işler planladıkları gibi gitmedi. Salona girdiklerinde enişte onları çoktan bekliyordu; elinde doldurulmuş bir tabancayla.
"Beni mahvedebileceğinizi mi sandınız küçük fareler?" diye gürledi adam.
Gölge ileri atıldı ama enişte tetiği çekmekte tereddüt etmedi. Bir el silah sesi karanlığı böldü. Gölge sol omzunu tutarak yere yığıldı. Enişte, silahı yerdeki Gölge’nin kafasına doğrultup kibirle sırıttı. "Önce seni halledeyim, sonra da teyzenin yanına gönderirim sizi."
O an Karanlık Kız’ın zihnindeki bütün şalterler attı. Teyzesini ve Gölge'yi kaybetme korkusu sonsuz bir öfkeye dönüştü. Masanın üzerindeki ağır demir şamdanı kavradı ve adam tetiğe basamadan arkasından üzerine atıldı.
Şamdanı adamın şakak kemiğine var gücüyle defalarca indirdi. Adam ağır bir kütle gibi yere yığıldı. Kafasından süzülen sıcak kan Karanlık Kız’ın ellerine ve yüzüne sıçradı. Adam birkaç saniye kasıldıktan sonra tamamen hareketsiz kaldı.
Oda buz gibi bir sessizliğe büründü.
Karanlık Kız olduğu yerde donakaldı. Titreyen, kanlı ellerine baktı. Hayatında ilk kez bir insanın canını almıştı. Birini öldürmüştü.
Gölge yarasına rağmen güçlükle doğrulup onun yanına emekledi. Kanlı ellerini tuttu. "Bana bak..." dedi sesi kısılarak. "Bana bak. Sen bir şey yapmadın. Bizi kurtardın."
Karanlık Kız’ın gözleri bomboştu. "Ben... ben onu öldürdüm Gölge. Ellerim... kan kokuyor."
Tam o sırada yan odanın kapısı kilitli arkasından gürültüyle çaldı. Teyzesinin ağlamaklı, korku dolu sesi duyuldu: "Kızım! Neler oluyor orada? İyi misiniz?"
Teyzesi hayattaydı, güvendeydi. Ama Karanlık Kız artık eski Kız değildi; arkasında bir ceset ve kanlı eller bırakarak karanlığa adım atmıştı.