-Kendini sevmek diğer tüm sevgilerin başlangıcıdır
-İnsanları bir kez affetmek imtihan ikinci kez affetmek intihardır .
DEVA ZEHİR
Devamı...
Annem başını olumlu anlamda sallayınca şok olmuştum...
Annem bir taraftan ağlarken
"Kabul etmemek gibi bir şansım varmı deva'm..? Bundan sorna yanındayım. Beni örgüte götür." Dediğinde şaşkınlığım iki katı artmıştı , şaşırmamın sebebi normal karşılamasıydı.. bu hayata Annemi dahil ettiğim için ne kendimi nede buna sebep olanları hiç affetmeyecektim... kara kara düşünürken Annem "hadi deva , Beni oraya götür. " dediğinde kafamı olumlu şekilde sallayıp bir araba göndermesi için umay'ı aradım...
Not : umay örgütün 1. hackeri. Devanın araması ile şöforün arabasına sinyal gönderiyor . Ayrıca bu zamana kadar iç işlerinden dış işlerine ihtiyaç duyulan herşeyi ele geçirip yardım etmiştir.
-☆-
Gelen arabaya bindik. Şoförün dediğine göre bizden sorna.. babamın ölümünden beri yanımda olan. Ben yokken örgüte sahip çıkan. Bir babadan farkı olmayan , Hızır amcayı alacaktık.. Onu annem ile tanıştırmayı çok istiyorum.. ve muhtemelen tanışıyorlar çünkü eski albümde Babamın ve annemin arkadaşlarının arasındaki Hızır amcayı görmüştüm..
Annem yol boyunca konuşmadı. Taaki Hızır amcanın evinin önüne gelene kadar. Annem camdan dışarı baktığında bir Hızır amcanın evine doğru birde bana doğru baktı . Tam birşey söyleyecektiki Hızır amca arabaya bindiğinde şaşkınlığı arttı . Hızır amcaya doğru bakmıştı ama Hızır amcanın arkası dönük olduğu için fark etmemişti annemi.. annem "Hızır?" Deyince Hızır amca hızla arkasını dönüp anneme baktı. Hızır amcada aynı şaşkınlık ile anneme doğru "Saye?" Dedi..
hiçbirşey anlamıyordum. Birsüre birbirlerine boş boş bakıp bir anda sarıldılar.. Hızır amca "hiç değişmemişsin ibibik.." dediğinde annem gülmeye başladı , Annem Hızır amcanın kafasına vurduğunda "Sende hiç değişmemişsin ireminki" dediğinde birbirlerinden ayrılmışlardı.. Hızır amcama jeton yeni düşmüş gibi gözlerini açıp bana baktı 'öğrendimi' der gibi. Bende kafamı olumlu anlamda sallayınca baş parmağı ile sanki başı ağrıyormuş gibi anlına baskı yaptı.
Ve hiçbir şey olmamış gibi önüne döndü.
Annemin sabahtan beri ilk defa yüzü gülmüştü , ve bu beni mutlu etmişti..
Herzamanki gibi arabada 'Yaramızda Kalsın' çalıyordu. Çıkan notaları ayağım ile ritim tuttum ve gözlerimi kapattım
*Söz ettim mavilere
İçimdeki yaralardan
Gökteki yağdı yine
Yerdekinde yakamoz var
Bu bir soygundur
der gibi bakan
Gözlerinden artık gider gibiyim
Gözlerinden artık gider gibiyim
*
-☆-
Gözlerim ve bilincim kapalıyken şoförün "Deva kalk geldik" demesiyle gardımı aldım anlık korku ile...
Şoför "sakin ol Deva benim" dedi ve sırıttı. Gülüşüne karşılık verirken arabadan indim . Annemin olduğunu unutmuştum ama görünce yine yüzüm asıldı. Annemin yanıma gittim ve elimle Vefa tesisi'ni gösterdim. "İşte herşeyin başladığı yer burası anne" dedim ve annemin gözleri tesiste dolandı. Ardından "burada kalacak yer varmı?" Dediğinde ters tepki vermemesine sevinmiştim. "Var tabii anneciğim.. Birgün burayı öğreneceğini biliyordum..senin için bir oda bile var biliyormusun? Tertemiz merak etme , aslında heryer temiz sonuçta başak burcuyuz biz" Dediğimde annemde bende birbirimize bakıp gülümsedik , annem "E hadi girelim içeriye" dedi ve içeri doğru yürümeye başladık.
İçeri girdiğimizde Vefa takımını salon bölümünde otururken gördük . Herkes kafasını bize çevirdiğinde hepsininde yüzünde bir korku oluştu.. İlk konuşan kişi duman'dı "bu kim Deva? Ne işi var burada? Buraya yaşlıları almayacağımızı bilmiyormusun?" Dediğinde annemin yaşlılık konusunda hassas olduğunu bile ben bıyık altından gülmeye başladım annem ise kaşlarını çatıp "Nerem yaşlı benim terbiyesiz! Sensin yaşlı!" Dedi ve bana döndü "Kızım ben yaşlımıyım? Değilim değilmi!?" Dediğinde herkesin yüzünde bir şaşkınlık belirdi.
Helen birden ayağa kalkıp "Ayy ben Devanın manevi kardeşiyim sende benim manevi annem oluyorsun değilmi? Heycanlıydım" dedi ve anneme sarıldı.. Geri çekildiğinde annem dahil herkes gülmeye başladı..
Ufuk "Muhtemelen 30. Annesi falan" dediğinde gülüşleri büyümüştü. İlk defa hem annemi hemde Vefa takımını bu kadar mutlu görüyordum. Onlar herşeyi hak ediyordu.
Tam oturmaları için komut verecektim fakat içeriden gelen ecenin sesini duyunca kafamı arkaya çevirdim "Devaa!" Diye bağırdı bana doğru koşarken. O koşarken bende yere eğilip kollarımı iki yana açtım. Ece kucağıma ulaştığında ayağı kalktım ve onu döndürdüm. "Deva annem nerdee?" Dediğinde yüzüm düşmüştü. "Annen gelecek ecoş bak buda benim annem." Dedim ve ece birden anneme bakıp kocaman gülümsedi . "Merhaba ikinci anneciğim" dedi ve annem yine şaşırdı "merhaba" diyerek yanıt verdi.
Annemin soracak sorularının olduğunu bildiğim için ufukta eceyi odasına götürmesini istedim.
Ece gittikten sorna herkese "oturun ve annem ile tanışın. Ben size herşeyi sorna açıklayacağım." Demem ile annem dahil herkes koltuklara oturdu.
Kendini tanıtmaya ilk ufuk başladı.
"Merhaba teyzişko ben ufuk 19 yaşındayım yakışıklıyım. Gaza geldim bi saniye . BEKLE BENİ ESRA EROL!" Diye bağırdığında herkes gülmeye başladı.
"Neyse şaka şaka teyzişko . Ben ufuk 24 yaşındayım. Deva ile cenazede tanışmıştık..." dedi . Annem cenaze lafını duyunca üzüldü ama belli etmedi. Sıra Helen'e geldi. "Merhaba anneciğim ben Helen! 21 yaşındayım. Ben Deva ile annemin mezarına geldiğimde tanıştım..." dediğinde annem "başın sağ olsun kızım benim , ikiniz ile de tanıştığıma memnun oldum" dedi ufuk ve helin selam verir gibi başını salladı .
Duman kıpraşmaya başladı ve söze birden girdi. "Ben Duman. 27 yaşındayım. Buradaki herkesin abisi sayılırım. Ayrıca lider yardımcısıyım. Şimdiden memnun oldum." Dedi ve selam verdi. Annem "memnun oldum kara çocuk" dedi ve önüne döndü. Asel söze girdi. "Merhaba. Ben dumanın ikizi alev 27 yaşındayım. Ekibin ilk üyeleriyiz. Deva , Duman ve beni bizi öldürmek isteyen babamızın elinden kurtardı. Ayrıca ekibin hackeriyim . Birisi göreve çıktığından kameraları , kulaklıkları ve ekranı ben ayarlarım. Ama biz deva ile orta okuldan tanışıyoruz . Yani demek istediğim buraya gelen herkes yaralı. Hepimizin ayrı ayrı hikayesi var herkesin buraya gelme sebebi var. Az önce içeri koşarak güle oynaya gelen çocuk bile. Şimdiden memnun oldum. Eğer herkesin hikayesini öğrenmek istersen herkesin odasına gidip sorabilirsin. Şimdiden memnun oldum." Dedi. Genelde alev fazla konuşmazdı ama ilk defa bu kadar çok konuştuğuna şaşırmıştım.
Annem " Bende memnun oldum dediğinde sıra carl'a gelmişti. Annem Carl siyahi olduğu için biraz yadırgamıştı. Annemin kendisini yadırgadığını anlayan carl tam telaffuz ile "Merhaba ablacığım sanki beni biraz yadırgadın. Annem afrikalı babam Türk sadece dış görünüşüm anneme çekti kendim türküm. Takımın yemeklerini ben yaparım zaten diğerleri yapmayı bilmiyor, ben carl!" Dedi ve annemi selamladı. Annem dayanamayıp "oyy oğlum seni çok sevdim ben , çikolata oğlum benim" Deyince herkes tekrar gülmeye başladı.
Annem göründüğü kadarı ile ece nin kim olduğunu merak ediyordu. Bunu anlar anlamaz annemin yanına gidip "anne.. biz eceyi yangından kurtardık. Annesi ile babası vefat etti ece 3 yaşındayken. O zamandan beri bizim yanımızda. Küçüğüm.." Dediğimde annem bana gülümsedi ve konuşmaya başladı "burayı kötü biryer sanıyordum sizleri kötü insanlar sanıyordum ama öyle değilmiş.. anladığım kadarıyla hepinizin bir hikayesi var. Eğer sizde anlatmak isterseniz hepinizin odasına teker teker geleceğim bu akşam. Ben biraz dinleneyim oda var ise.." dedi ve bana döndü . Annemin bana dönmesi ile ufuk a döndüm. Ufuk annemin kolundan çekiştirerek "gel teyzişko tesisin temizliğini ben yaparım. Odan bal dök yala oldu vallahi. Eşyalar tamamen yeni. Hadi gel seni götüreyim dedi ve annemi götürdü.
Annemin gitmesini fırsat bulan herkes "neler oluyor deva" "Annen nasıl öğrendi?" "Evinizimi bastılar" gibi sorular soruyorlardı.. sorulardan sıkılmıştım.. aniden " Durun! " diye bağürmamla herkes sustu ve beni izlemeye başladı.
"Evde otururken evi adamlar bastı. Muhtemelen akselin adamlarıydı. Biri bizim odaya gelmeye çalışırken onu öldürdüm. Ve annem bunu gördü. Sorna herşeyi anlatmak zorunda kaldım.." Dediğimde herkes şaşırmış şekilde bana baktı. Duman "nasıl dikkat etmezsin deva? Yıllardır kimsenin öğrenmemesi için uğraşıyoruz senin yaptığına bak dediğinde zaten sinirliydim ve daha fazla katlanamayıp kalktım ve odama geçtim. Sinirle odaya girip sert bir şekilde kapıyı kapadıktan sorna kendimi yatağa attım ve geçmişi düşündüm.. Ne güzel zamanlardı öyle.. Babam vardı.. büyükbabam beni çok seviyordu. Biz mutluyduk.. böyle değildik.
Düşünmek için gözlerimi kapattım
-Kendini sevmek diğer tüm sevgilerin başlangıcıdır..
Unutma.
10 YIL ÖNCE
DEVA ZEHİR
Abimden dayak yedikten sorna babamda onu dövsün diye babamın yanına gittim. Ağlayarak "baba abim sırf onun cipsini yedim diye beni dövdü. Kafama bak " deyip kafamdaki küçük kızarıklığı gösterdim. Babam kafamdaki izi görünce sinirlendi ve abime bağırdı
"CENGİZ BURAYA GEL!" Diye bağırınca abim ellerini önünde birleştirip odaya girdiğinde babam yumuşayıp , yumuşak bir ses ile "oğlum kardeşine niye vurdun" diye sorunca abimi dövmedi diye bozulmuştum.
Birden sesli bi şekilde oflayıp bari annem kızsın diye tekrar ağlamaya başlayıp koşarak annemin yanına gittim. Mutfaktan içeri girdiğimde annem bulaşık yıkıyordu birden ağlayarak "Anne!"diyerek sarıldım annem panik yapıp hafif yüksek ses ile "Ne oldu kızım!" Dediğinde geri çekilip kafamı gösterdim parmağım ile "abim onun cipsi sini yedim diye dövdü beni" dedim yalandan ağlarken. Annem benim yüzümde veya vicudumda bir iz kalmasından çok korkardı.
Annem sinirden kızarmışken "CENGİZ!" diye bağırdı. Abim aynı babamın yanında yaptığı hareket ile ellerini önünde birleştirip mutfaktan içeri girdi ama anneme bu duygu sömürüleri sökmezdi.. kendimden biliyorum..
Annem aynı sinirle abime baktı . ayağındaki ev terliğini alıp abime fırlattı ama abim tehlikeyi önceden sezip mutfaktan tüğdü. Annem abimin kaçışını hazmedemeyip diğer ayağındaki terliği eline aldı ve hızlı adımlarla mutfaktan çıkıp abimin odasına ilerledi.
Kaosa bayılırım ben Hele annem ile abimin kaosuna .. Bi kere annem abimin kafasına damacana ile vurmuştu..
Bence hocalarin bana taktığı gibi annemde abime takmış.
İçeriden abimin bağırma sesi geliyordu izlemek için abimin odasına giriyordumki Abim benden odaya girerken odadan çıktı .. annemde arkasından çıkınca bana çarptı.. Bi baktım yere yapışmışım, beynim uyuştu sandım vallahi..
Tam yerden kalktım. Ayağım acıdı diye ayağıma bakıyodum KAFAMDAN AYAĞIMA KAN DAMLADI BENİ KAN TUTAR BEN DAYANAMAMKİ .
Kanı görür görmez çığlık attım.. abimin arkasından koşan annem , gerizekalı abim ve hiçbirşeyden haberi olmayan babam çığlığım ile abimin odasının önüne gelmişlerdi.. beni gören annem çığlık attı ve bayıldı abim babama "Baba vallaha ben birşey yapmadım bu sefer diye" kendi götünü kurtarmaya çalıştı.. Babam ise kan görüp bayılacağımı anladığı için hemen yanıma koşup beni kucağına aldı.. Yani abimi dövdürme planım suya düşmüştü hemde sonu hastanede 5 dikiş ile bitmişti...
Eve gittiğimizde annem üzülmesin diye beni kendisinin düşürdüğünü söylemeyip kendi kendime düştüğümü söylemiştim.. ama biz herşeye rağmen hep mutluyduk birlikteydik her zaman birbirimizin arkasındaydık.
*
ŞİMDİKİ ZAMAN
Mutlu anlar aklıma geldikçe gülümsüyordum.. ama bazen gözlerim doluyordu.. şimdi istesem mutlu anları geri getirebilirdim ama hiçbir zaman aynı mutluluğu yaratamazdım çünkü bir kişi eksikti.. hem kalbimde eksikti hem hayatımda , Babamın yokluğu kalbimde hep bir boşluk bırakmıştı...
*Bir çocuk için bir insan için baba çok önemlidir. Çünkü bir insana annesi nefes verir... babası ise hayat verir. Eğer bi insanın babası olmaz ise o çocuk yaşamaz yaşayamaz. Sadece nefes alır..*
Düşüncelerimi dizginlemeye çalışırken kapıyı tıklayarak annem içeri girdi
"Müsait misin kızım?" Diye sordu bende "sana her zaman müsaitim anneciğim diye yanıt verdim. Annem gülümseyerek "Duman hakkında birşey sormak için geldim" dedi bende "Sor tabii anneciğim" Dediğimde annem
"O çocuk sana farklı bakıyor.. ayrı bir bağı var gibi seninle , nedir?" Diye sorduğunda anlatmaya başladım.
"Duman diye bir sevgilim vardı.. psikopat bir tipti" diye başladım söze "Ailesi ile sorunları vardı.." Dediğimde annem aynı dikkat ile dinliyordu "ilişkimiz 1.5 sene sürdü .. taki o güne kadar." Annem o gün ne oldu der gibi baktı bana "Duman babasını öldürene kadar. Duman babasını öldürdüğünde onların evinin önünden geçiyordum. İkizi Alevin çığlığını duyduğumda içeri dalmıştım.. dumanın ceza almasından korktuğum için alevide dumanıda hızla evden çıkarmıştım.. dışarı çıktığımızda Duman herşeyi açıkladı. Alevi satmaya çalıştığını söyledi.. o ne olup bittiğini anlatırken burnuma kan kokusu geliyordu.." dediğimde annemin gözleri dolmuştu..
*
*"Anlatmak istediğim bir zamanlar...
Kız kan'dan korkuyordu , erkek ise kan kokuyordu..."*
-☆☆☆☆☆-
Bu gece görevim vardı. İlk defa annem beni görevdeyken kameradan izleyecekti. Yani birini öldürürken..
Annem korkuyordu bana birşey olacak diye... Bende onu beni izleyeceğine inandırmaya çalışıyordum..
"Anneciğim ilk görevim değil beni izleyeceksin zaten" elimdeki lens kutusunu gösterdim "bak bu lenslerde kamera var elimde silahım var kendimi koruyabilirim kulağımdada mini kulaklık var gördünmü" diye gösterdim "Neyse git ama kendine dikkat et. Eğer buraya geldiğinde sana birşey olduğunu görürsem terliği kafana yersin " dediğinde hepimiz gülmeye başladık.
"Bak anne göstereyim " deyip lensi kutusundan çıkardım. Aynaya dönüp lensleri gözüme taktım ve kamerayı aktifleştirmesi için aleve işaret verdim. Alevin kamerayı aktifleştirmesi ile dev ekranda benim baktığım yerler belirdi .. kafamı nereye çevirsem dev ekrandaki kamera orayı görüyordu.. bunu gördüğüne mutlu olan annem "bu icadı kim icat etti ise Allah tuttuğunu altın etsin Allah razı olsun vallahi" dedi ve alev gururlu bir şekilde "sağol teyzeciğim eyvallah" dediğinde eli ile kendisini gösterdi . İlk defa Alevin egosunu gören Vefa takımı gülmeye başladı.. "Neyse yeter bu kadar eğlence.. Hadi ben kaçar. Aman anne kulaklık açık olacak ben görevdeyken bağırma sakın korkudan kalp krizi geçiririm vallahi" deyip arkamı döndüp yürümeye başladığımda arkadan gelen kıkırdamaları duyuyordum..
-☆-
Şöfor beni görev için gideceğim yere bıraktığında içindeki adamlar ile beraber arabayı görünmeyen bir yere çekti ve "bol şans pink" dedi ve başıyla selam verdi. Selamına karşılık olarak başımı salladığımda gülümsedi.
Arkamı dönüp pembe susturucu silahım ile daha önce alev ile kontrol ettiğimiz kameraların hepsini indirdim. Kameraların indirildiğini gören
Korumalar dışarı çıkmaya başladı kulağımdaki kulaklıktan dolayı annemin seslerini duyuyordum. "Ayy dikkat et geliyorlar kızımın üzerine kara basan gibi" diyip duruyordu.. silahımı ateşleyip ilk korumayı vurduğumda annem bir çığlık patlattı. Kulağım çınlamaya başladığında "anne bağırma bana birşey olmasına sebep olacaksın" Dediğimde annem özür diledi ve sustu. Korumaların hepsini teker teker indirdiğimde içeride çok daha fazla koruma olduğunu bilen şöfor ve adamlar arabadan silahları ile indiler ve yanıma geldiler. "Ahmet denen adamı öldürecekmiyiz?" Diye sordu şöfor. Bende "hayır o bize diri lazım" dediğimi duydular ve başları ile onayladılar.
Kapıyı kırıp içeri daldığımızda düşündüğümüzden az adam olduğunu gördük. Hepsini teker teker indirirken annemin ağzından çıkan "aman dikkat et" sözlerine gülmeden edemiyordum. Bu ses adamlarıma ve şoförede gidiyordu onlarda benimle aynı tepkileri veriyolardı..
Yukarı çıktığımızda aleve "oda hangisiydi" diye sordum. Alev de "soldan 4. Kapı" diye yanıt verdi. İçeri daldığımızda adam şaşkınlıktan mosmor olmuştu. Kafamdaki pembe maskeden tanıyan Ahmet yastığın altından yastık çıkarıp bana doğrulttu ama arkadaki adamları görünce durdu.
"Bizimle geliyorsun Ahmet sıkıntı çıkarma sıkıntın olurum" Dediğimde iyice tedirgin olmuştu. "Hayır olmaz gelmem. Zaten siz beni götürürken adamlarım hepinizi indirir kameralardan görmediklerinimi sanıyorsunuz" dediğinde adamlarım ile beraber bende gülmeye başladım. Adamlara Kapının önünden çekilmeleri için komut verdiğimde Kapının önünden çekilen adamların oraya doğru bakan Ahmet gördüğü manzara karşısında şok olmuş şekilde yatağa kendini atti ve bir çocuk gibi yorganı kafasına kadar örttü. Babama yaptıkları aklıma geldiğinde sinirlendim ve üzerini açıp yataktan kaldırdım.
Sinirimi çıkaramadığım için yüzüne ard arda yumruklar geçirmeye başladım. İşim bitince adamlara işaret verdim Ahmeti getirmeleri için. Ben önden başka koruma varmı diye kontrol ederken Ahmeti Arkamdan getiriyorlardı.
Bahçeye çıktık tam gidecekken bizim girdiğimiz yerden 2 tane siyah kar maskeli iri yarı adamlar geldi . Ama korumaya benzemiyorlardı.
"Kimsiniz? Korumaya benzer bir haliniz yok." Dediğimde adamlardan birisi "değiliz zaten" dedi ve kar maskesinin üzerindeki silah işaritini gösterdi.
"Neyse ne biz gidiyoruz" dedim ve adamlara yürüyün işareti yaptım. Kulaklıktan "neler oluyor " , "onla kim" gibi sesler geliyordu
Adamlardan birisi "gidemezsiniz. İlk önce Ahmeti verin" dediğinde gülmeye başladım "Allah Allah.. Ben kaç saattir burda adam gebertiyorum haberin varmı? Benden önce gelseydin alırdın. Şimdi siktirin gidin başımdan" deyip yürümeye başladım . Aralarından geçeceğim zaman ikiside kolumdan tutunca birinin bacak arasına birinin göğüs kafesine vurmuştum. İkiside kıvranırken adamlara şu iki kişiyi almaları için "bunlarıda alın" dedim ve hepsini bayıp arabaya bindirdik.
-☆-
Vefa ya ulaştığımızda adamların hepsini arabadan indirdik.. Hala maskelerini çıkarmamıştık. İçeri girdiğimizde herkesle selamlaştım ve annem ile sarıldım . Arkadan ekibin "iyi iş başardın pink" dediklerini duyuyordum.
"adamların hepsini spor salonuna indirin . Maskeleri ben çıkaracağım. Aşağı indirin ve bir sandalyeye bağlayın." Dediğimde şöfor ve adamları başıyla onayladı.
Maskemi hala çıkarmadım. Ve herkesi spor salonuna çağırdım. Annem dahil.
Annemi sağ tarafıma alıp hala yarı baygın olan iki kişinin yanına indik. Anneminde yüzünde maske vardı.
Uyandıklarında "Ne yaptınız lan bize" diye sordu adamlardan birisi . annem "Sesi tanıdık geldi" diye kulağıma fısıldadı . Bende Evet der gibi kafamı salladım. Adamlara arkalarına geçip ben işaret verdiğimde kafalarını açmaları için tembihlemiştim.
Adamlara işaret verdiğimde, adamlar onların maskesini çıkarırken annem ve bende kendi maskelerimizi çıkarıyorduk. Maskeleri çıkarır çıkarmaz annemle beraber iki kişiye baktığımızda çok çok büyük bi şok geçirdik. İki kişide öyle. Annem "aman allahım!" Diye bağırırken ben kaşlarımı çatmış iki kişiye bakıyordum . İki kişi bizi görür görmez "LAN!" Diye bağırdı...
O iki kişi.. kimdi biliyormusunuz...
|
|
BÖLÜM SONU
_____________________________________
Evet farkındayım sonu çok sinir bozucu ama...
LALELLFLVLAPLCOWPWJFOQKCQ
özür dilerim arkadaşlar Devamı 3. Bölümde
3. Bölümde söyleyeceğim söz
Vefa sözü;)
Size bir kaç tane sorum var. Cevaplar mısınız?
1)Sizce Adamlar kim çıkacak?
2) sizce Devanın annesi ile Hızır amcanın bağlantısı ne?
3) sizce Duman hala Devayı seviyormu?
Cevapları bekliyorummmmm>
Ncmvkallckslamvakpqof:)