HERŞEYİŞKİ

İLK HERŞEYİŞKİ İSİMLİ KİTAPTIR. "Sarhoş musun sen?" "Şşş." Diye kesti sözlerimi.Yutkundu. "Beni aramadın o yüzden ben de arayamadım. Seni rahatsız ettiğimi düşündüm. Buraya da gelmemem lazımdı fakat kendime engel olamadım." Dediğinde gözlerim yere düştü. Canım yanıyordu ve ben yandıkça aramıza duvarlar örüyordum. "Savaş'la dans ettin. Buna da engel olamadım. İzledim öylece... Bu benim için çok ağır biliyor musun?" Derin bir nefes aldı. Yüzüne sinen hüznün alevleri bana da sıçramıştı. "Çünkü en son Savaş'la bu sebepten kavga ettim ve benden uzaklaştın." Ellerini iki yana açtı. "Duygu ben bütün kartlarımı açık oynuyorum sana karşı, buradayım..." "Poyraz sarhoşsun." Diyerek yineledim sözlerimi. Ne ara bu kadar içmişti bilmiyordum. Ne kadardır buradaydı ve bizi izliyordu? Hiç farkında değildim. "Duygu..." dedi ve kısa bir es verdi. "Ya beni içeri al , ya da yüzüme kapat kitle kapılarını. Kapı eşiğinde duracak yaşlarımı çoktan geçtim ben." Ben cevap vermeden konuştu. "Sana seni sevdiğimi söylediğimde bana sarılma, benle uyuma, bana alıştırma kendini tekrardan. Bana bunu yapma." "Ben seni kaybetmek istemiyorum." Dedim çaresizce "O zaman bana lütfen umut verme."dedi ve gözlerini sımsıkı kapattı. "Veya ben umutlanmayayım." Oldukça cesur konuşuyordu. Ayık olsaydı eminim bunları söyleyemezdi. Bir kaç adım atarak bana yaklaştı. Nefesi yüzümdeydi. Duraklı nefesleri dudaklarıma değerken gözleri dudaklarıma indi. "Duygu bana yapma bunu... Sen Savaş'la yakın oldukça seni kaybettiğimi daha iyi anlıyorum." Nefesi dudaklarıma değdi. Gözleri dudaklarıma bakmaya devam ederken sımsıkı kapadı. Derin bir nefes aldı ve sertçe yutkundu. Çenemi naifçe tutan parmakları aniden geri çekildi ve benden ayrıldı. O an bir uçurumdan düşmüş gibi salındım. "Bunu da yapma, kendimi kaybettiğim anda uzaklaş benden. Bana teslim etme kendini."