تخطٍ إلى المحتوى

Her An’mış

الفصل 3 · قراءة 2 دقيقة

Her An’mış

الفصل 3

‘

Öğle arasında Sıla’yla bahçedeki çardakta oturuyorduk. Yanımızda kalabalık bir grup vardı. Fazla gürültülüydüler ama o gürültünün arasından “Kırmızı Bar”a gideceklerini anlayabilmiştim.

Sıla kolumu dürttü.

“Şu Kırmızı Bar’ın adını son zamanlarda çok duydum.” dedi.

Ben de gözlerimi kaçırıp hafifçe kafamı salladım. Tam o sırada yanımızdaki gürültülü grup bir anda susunca Sıla benden önce dikkat kesildi.

Çok tanıdık olmayan ama bir o kadar da tanıdık gelen bir yüz grubun yanına doğru yürüyordu. Kimdi bu çocuk? Farklı bir aurası vardı.

Sıla’ya döndüm.

“Kim bu?” diye sordum.

Sıla alaycı bir gülümsemeyle bana baktı.

“Ah güzelim… Sen kafanı sırandan kaldırmadığın için okulun gündeminden habersizsin tabii.”

Gözlerimi devirdim.

“Ne gündemi?”

Sıla, daha önce hiç görmediğim tuhaf bir gülümsemeyle konuştu.

“Şuradaki, bebe var ya… Okulu resmen karıştırdı.”

Tam devam edecekken saate baktı.

“Ek dersime gitmem lazım. Öptüm bebem!”

Çantasını kaptığı gibi okul binasına doğru koştu.

Ben ise yeniden gözlerimi o çocuğa çevirdim. Çok tanıdıktı ama nereden hatırladığımı çıkaramıyordum. Sanki onunla daha önce bir anı yaşamıştık da hafızamın derinliklerinde bulanık kalmıştı.

Tam o sırada bakışlarımız kesişti.

İçimi açıklayamadığım bir ürperti kapladı.

Ayağa kalktım. Okuldan çıkmak üzereyken Kırmızı Bar’a gidecek grup da okuldan ayrıldı. Merakıma yenik düşüp onları uzaktan takip etmeye başladım.

Kısa bir yürüyüşün ardından Kırmızı Bar’ın önüne geldik. Grubun arkasından ben de içeri girdim.

İçeri adımımı attığım anda burnuma keskin alkol kokusu ve ağır sigara dumanı doldu. İstemsizce burnumu buruşturdum. Geçen geceye göre içerisi çok daha kalabalıktı.

İnsanlara mümkün olduğunca temas etmemeye çalışırken, babamdan bile yaşlı olduğuna emin olduğum, ağır alkol kokan bir adama çarptım.

Adam arkasını dönüp sırıttı.

“Ooo… Minik kedicik.”

Nefesindeki alkol kokusu tek başına insanı sarhoş edecek cinstendi.

Gözlerimi devirip yanından geçmeye çalıştım. Tam uzaklaşacakken kolumu sertçe tuttu.

O anda bana ait olmayan bir el adamı sertçe itti ve beni kendine çekti.

Burnuma tanıdık bir koku geldi.

Başımı yavaşça kaldırdım.

Karşımda okuldaki o çocuk duruyordu.

Ve o an her şey yerine oturdu.

Hatırlamıştım.

Gece, kanlar içinde Kırmızı Bar’a getirdiğim çocuk oydu.

نهاية الفصل

0 تعليق

لا توجد تعليقات على هذا الفصل بعد. اكتب أول تعليق.