تخطٍ إلى المحتوى

Havuz

الفصل 2 · قراءة 2 دقيقة

Havuz

الفصل 2

Ben deli değilim!!!

Deli olmadığımı kanıtlamam gerekiyordu. Kime mi? Tabii ki kendime. Deli olduğumu düşündüğüm bi' hayat yaşayamazdım. Ne kadar çok deli dedim yaa.

Polis merkezinden çıktıktan sonra doğruca eve gitmiştim. Kapıyı sessizce açmıştım. Bir anda annemi kapının başında gözünün altında mor halkalarla hayalet gibi görmek yüreğimi ağzıma getirmişti. Saat sabah beş olmasına rağmen annem bağırarak apartmanı ayağa kaldırmıştı. Annem bağırırken aynı anda kapının sertçe çarpması apartmandaki bir kaç komşunun apartmanın içerisinde "ne oluyor?" diye bağırmasına sebep olmuştu. Annemin yarın hepsine hesap vermesi gerekecekti. Bir anda bunu düşünüp kıkırdamam delirdiğimin bir başka kanıtıydı. Ama hayır ben delirmiş olamazdım.

Düşüncelerimden kurtulup annemi yanıtlamak için düzgün bahaneleri arıyordum. Ne diyebilirdim ki "Anne gece siz uyuyunca kaçıp okula gidip antreman yaptım sonrasında havuzda ceset gördüm polise gittim ama inanmadılar " mı diyecektim? Gerçi bunu desen annem de benim gibi delirdiğimi düşünürdü. Ama hayır ben delirmiş olamazdım.

Tamam. Bu cümleyi bilemem kaçıncı defa tekrarlıyordum ama hayır ben gerçekten DELİRMİŞ OLAMAZDIM. Alında psikoloğa gitmek cazip geliyordu ama o kadar param olsaydı zaten psikoloğa gitmek yerine daha eğlenceli şeyler yapardım. Mesela buna deli olmadığımı düşünmeyi bırakmaktan başlayabilirdim. Ama gerçi benim o kadar param yoktu. Tamamdır o zaman deli olduğumu düşünmeye devam etmeliydim.

Ayy tamam bu deli muhabbeti sıkmıştı artık annemi cevaplamam gerekiyordu."Anne sakin olur musun?" diye başlamıştım konuşmaya. Vayy çok etkileyici bir giriş o zaten sakin olması gerektiğini bilmiyordu değil mi? Gerçi o an pek biliyor gibi değildi."Açıklamama izin ver lütfen kızcaksan sonra kızarsın."demiştim sanki sonra kızmayacaktı. Ne kadar ironik ki daha sonra kızcağını bile bile "KıZcAksAN sOnRA KıZArSın" demiştim. Bunları düşünmem saniyelerimi alırken annem sadece yüzüme bakıp konuşmamı bekliyordu. "Gece siz uyuduktan sonra dışarı çıktım." Vayy gerçekten mi hiç anlayamamıştık Ada yaa (kendimle konuşuyordum.) "Ama tam dışarısı da sayılmaz okula gitmiştim." Aynen Ada okul dışarı sayılmıyor. Neresi orası hapis mi? Keşke biraz mantıklı cümleler kurabilseydim. "Biliyorsun ki yarışmaya iki gün kaldı. Ben de okula gidip antrenman yaptım onun dışında bir şey olmadı." Evet Ada olmadı asla bir ceset görmedin sen zaten. "Bu kızmama engel mi peki?" Diye sormuştu annem. Elbette değildi ama ben cevap vermek yerine susmayı tercih etmiştim. "Cevap vermeyeceksen git yat sabah babana da hesap verirsin." Dediğinde kafamı sallayıp odama doğru gitmiştim. Üstümü değiştirip yatağa girdiğimde aklımda bir sürü soru vardı. Fakat cevaplayacak kimsem yoktu.

نهاية الفصل

7 تعليق