Hangimiz Gerçek

Üzülünce ne yapıyorsunuz diye sorsam , bir kısmınız müziğe sığınırsınız ve bazılarınız da içine kapanır kendine sığınır harabe ettikleri kalbe saklanır çıkmak istemez. İçindeki harabe ona daha güvenli gelir. Bekler, insanlardan uzaklaşır tamamen yanlız kalana kadar ve yanlız kalır. Harabe ettikleri kalbi toplamaya başlar bazı parçalar eksik kalsa da toplar sonra alışır yanlızlığa insanlara yaklaşmak istemez. Ve ben bu harabeye kendimi kaptırmayacak kadar emindim, ben gerçektim burdaydım. İçimde ne olursa olsun gülümsemeyi bilirdim. Kendimle yanlız kalmak istemiyordum çünkü biliyordum eğer kendimle baş başa kalırsam... Düşünmesi bile benim için ürpertici. Kendimden kaçıp başkasına sığınmıştım ben. Belki yanlış yapıyordum ama benim için olması gereken buydu. Peki ya sığındığım insan gerçek değilse ve bende gerçek değilsem. Ozaman ne olacaktı?