HAHAMIN KIZI

Hahamın yedinci çocuğu olarak dünyaya açtığımda gözlerimi, ilk imtihanım başlamıştı. Ve bir daha ardı arkası kesilmedi. İmtihanlar, imtihanları çağırdı. Mutluluklar, musibetlere aşık oldu ve beni terk ettiler. Birkaç zaman sonraysa önüme birçok sınav kağıdı konuldu. Bense hepsinden kaldım... ~~~~~ Yine yüzüme değdirmeden yerle buluşturdu bakışlarını. Artık her şey farklıydı. Aramıza girmelerine izin verdiği uçurumlar gittikçe büyüyordu. Ama son nokta, var olan taşları da yıktı. Geriye üzerinde durduğum taş, ve onun üzerinde durduğu, tam karşımda bulunan koca bir kaya kaldı. "Sınırlarıma ördüğüm dikenli tellerin eline batmasından ben sorumlu değilim. Sınırlarımdan uzaklaş hahamın kızı!"