GÖLGE

Bir Kral ve aynı soyundan olmayan savaşçı bir kadın. Birleşmeleri imkansız ama acıları gerçek. Aşk ve imkansızlık. Naif bir adam ve cesur bir kadın. Bu aşk hikayesi Kral Rin ile Gölge arasında. -Efendi Rin, gölgeler ışıksız bir hiçtir efendim. Yine de ışık ne kadar saçılırsa gölge de o kadar yok olur. Efendim, siz var olduğunuz sürece ben de var olacağım. Lakin tüm bu hükümdarlık için tüm ışığınızı kullanın. Bu gölge aydınlığınızda bulunmasın. İlerleyin Efendim. Size minnettarlığımı sunuyorum. Bunca zaman benim gibi yetim birine sahip çıktığınız için şükranlarımı sunuyorum. Lütfen bu hürmetimi kabul edin. Ağlamak bazen yaş gerektirmezdi. Lakin ben ağlıyorum. İçimdeki acı o kadar fazlaydı ki biliyorum yüzümdeki bez parçasına bile yansımıştı. Efendi Rin’in karşısında saygımı göstermek için diz çöküp eğildim. -Beni bağışlayın efendim. Tüm bu acıya direnemedim.