-Tae'nin Ağzından-
O kadar iyi yemek, iyi eğitim, iyi oda, iyi kıyafetler... Herşeyiniz iyiken sizinde mükemmel olmanız beklenir. Benim üstümdeki baskı daha büyük.. Her gün dersler, eğitimler, baskılar.. Bıkmıştım bundan. Ne giyeceğimi bile başkası seçiyordu. Kaçmam gerekiyordu ama nereye? Telefonum bile yoktu.. Yani var ama sürekli akşamları alınıp kontrol ediliyor.
Buldum gece 12 den sonra kaçabilirdim. Biraz altında yanıma alsam bence bir şey olmazdı. Ama nereye gidicektim hala tek sorunum bu..
-Tae'den Bu Kadar-
Taehyung her gün biraz biraz değerli eşyaları ve kasadanda paraları çantasına sakladı. Bir çanta doldurduğunda başka bir çantayada bir kaç parça kıyafet, omega ilaçları, bakım ürünlerini ve tacını koydu. Odası sarayın arka bahçesine bakıyordu ve korumalar odasına biraz uzaktı. Çarşafa çantaları bağlayıp camından sarkıttı ve odasından çıktı. Onunla ilgilenen Sebastian prense sorarcasına baktı.
Sebastian: Efendim, bu saatte nereye gidiyorsunuz?
Tae: Sebastian sadece bahçede dolanacağım, hava almak istiyorum. Senin gelmene gerek yok.
Sebastian: Ama prensi-
Tae: Orda korumalar var merak etme.
Tae bahçeye gitmişti Sebastian'ı dinlememişti bile. Bahçeye gelince hemen korumaların yanına gitti.
Tae: Sizler, sizleri babam acil çağrıyor. İkinizde acele gitseniz iyi olur
Koruma1: Peki prensim.
İkiside prensi dinleyip gittiler. Tae bu fırsat o fırsat diyip koşarak çantaları aldı ve saraydan kaçtı. Kaçtığı gibide şehire koşturdu. Daha 15 yaşında genç biriydi ama dış dünya hakkında bir bildiği yoktu.
Şehire girmeden ormanda durdu. Kıyafetleri saray kıyafetiydi. Çantasından eşofmanlarını çıkartıp zifiri karanlıkta giyindi ve şehire indi.
Tae eski, küçük bir otele yerleşip sabaha kadar korkuyla dişarıyı izledi. Napacağını hala düşünüyordu. Belkide kim bilir herşeyi yapmıştı bile?
İlk kitabım ve ilk bölümüm bitti. Umarım beğenmişsinizdir. Açıkçası çok hevesliyim umarım tutar.
Saat 5.47
Kelime sayısı 275