Geçmişin intikamı

Kim taehyung Min Harin Yine boş sokaklar da yürüyordum.Sanki ruhum bedenimi sürüklüyor gibi hep aynı yere adımlıyordum...Burası sanki küçükluğümün geçtiği,duvarlarına hayallerimi gömdüğüm o ev. Annem ve babamın beni hayatlarına aldığı ve onların benim hayatımdan kayıp gittiği yer.Onlar gözlerimin önünde can verdikleri o yer.."Anlatayım. Bundan 6yıl önce okuldan eve gidiyordum ilk defa fizik notum 90 üstü gelmişti ve cok mutluydum. Yüzümde kocaman gülümseme ile eve koşuyordum.Ta ki o manzarayı görene kadar. Yerde kanlar içinde yatan Babam ve 10 la yerinde bıçak yarası olan annem .ben yerimde donup kalmıştım.bi an gözümden yaşlar firar etti. bir kaç dakika  sonra hareket ede bildim.O adamlar annemi hâlâ öldürmemişti ama ağır yaralamıştı.Annem beni görür görmez gitmem için işaret yaptı ama adamlar fark etti.Sonra ben koşarak babama sarıldım ağlamaktan boğazım acıyordu .Nefessiz kalmıştım Annem de kollarımda can verdi .Adamlar hiç bi şey yapmadı.Sadece bunları dedi; "Babanla annen çok kötü bir şey yaptılar.Benden çaldılar.Bedelini ödetdim.Senin bi suçun yok küçük fare sana bi şey yapmayacağım.".... "sen delirmiş olmalısın onları öldürerek beni bitirdin zaten pislik adam."diye ona taraf hızlı adımlarla yaklaşacak ken adamlarından biri kolumdan tutup sertçe yere itti.Aldigim darbe ile yerde kala kalmıştım.Onlar çıkıp gittiler. Benim hikayem daha yeni başlıyordu." Artık evimize gelmiştim. İçeri girip girmemek hakkında düşünüyordum.elimi kapıya atacakken arkadan birinin: "Hey sen kimsin,ve burda ne yapıyorsun?hırsızmisin ha?  kalın ve erkeksi çıkan sesle yerimde donup kaldim.Arkaya bakmadan alaycı bir şekilde   konuştum. "Evet hırsızım bu eski,pis evden hırsızlık yapacağım.Burasi benim evim, yani evimdi. asıl sen kimsin. " diyerek arkaya döndüm. Yüzünde maske olan uzun boylu simsiyah giyinmiş 30 lu yaşlarda biriydi. "Benden daha çok hırsıza benziyorsun. "dedim yarım ağız gülerek .Lafımdan hoşlanmadığı belli bi şekilde kaşlarını çattı. X" saçmalamayı kes. Akşam vakti burda bu ıssız yerde tek başına kim ne yapa bilir? Hirsiz sandım doğal olarak." "tamam sorun değil ben sadece evimi görmeye gelmiştim 6yıl sonra ilk defa..." X"hmmm anlaşılan derin bir yara izin var gözlerinden belli. Belki haddim değil ama bu vakti burda olman yalnış her taraf pislik adamla dolu.Benim bile oralardan olmadığım ne malum?" "Doğru...Kimseye güvenmiyorum ben artık.Bana bunları söylediğine göre iyi birisin dimi?"ben son kez evimize baksam yeterli zaten.Son kez anne babamı hatırlayıp anilarimin nasıl acılara dönüştüğünü görmek istiyorum." gözümden bir damla yaş düştü. X"evet kötü biri değilim ama iyi biri de olduğum söylenemez. Tam olarak ne yaşadın bilmiyorum ama sanırım seni anlaya bilirim Harin." Bunu diyip maskesini indirmişti öncesinde  gözlerime inanmadim. Ama bu oydu Taehyung.Nasil olurdu.Bunca yıl sonra. "TAEHYUNG!?" Tae:"Evet Harin benim.Beni hâlâ hatırlıyorsun. Şaşırdım." Seni nasıl unuturum.Bunu nasıl yaparım ha ?!seni hâlâ seviyorum hemde eskisinden daha çok.Diyemedim... "Geçmişimi ve ona dair hiç bir şeyi unutmadım.seni bile."dedim soğuk ses tonuyla. " Flashback" "Ya hadi kes şunu Tae. Nolur bi kez hadi ama. Tae "Vaz gecmiceksin dimi? "Tabiki de hayır" Tae derin bi of çekti sonunda istediğimi yapacaktı saçını saç tokası ile toplayacaktim ve bi ders öyle duracakti ve yaptida. O benim en yakın arkadaşımdı, yani tek. kimse benimle pek konuşmazdı zaten bir süre sonra Tae de uzaklaştı benden.Her kes babam hakkında dedikodu yapıyordu.Onun şerefsiz bir insan olduğunu söylüyorlar dı.Tabi bu benim umrumda bile değildi. Sadece git gide Tae benden uzaklasiyordu. Benimle konuşmuyor sohbet etmiyordu. Hatta benim sıramdan kalkıp ön sıraya yerleşti onlarla kahkaha atıp gülerken ben sadece izliyordum.Evet ona aşıktım. Ama bilmiyordu bilse bir şey degisirmiydi onuda bilmiyordum. Annem ve babam öldükten sonra cenaze işlerini hall edip taşındım ordan ona onu son kez görmek istediğimi söyledim "Alo Taehyung şey belki uzun zamandır konuşmuyoruz ama bu gün buluşa bilirmiyiz." Tae"Cok daha önemli işlerim var Harin belki  daha sonra."