Geceye Dolanmış Sarmaşık

Siyah saçları beyaz teninin üstüne dağılmıştı. Bakışları her zaman olduğu gibi cansız ve donuktu. Hiçbir duygu barınmıyordu buğulu harelerinde. Gözgöze geldiği kişi onun en büyük düşmanıydı. Elini aynadaki yansımasına doğru hareket ettirdi. Sanki dokunsa, dokunduğu an parçalara ayrılacaktı. Asıl sorun ise kızın zaten paramparça olmasıydı. Acının ağıtıyla gözlerini açtı gecenin puslu yüzüne, Hissetti geceye sarmaşıklarla dolanmış ölümün nefesini ensesinde, Ve gök ağladı ruhunu bağlayan yeryüzüne.