Gecekuşu

Sana kaçmak istedim. Bana kurtuluşu tarif eden adamın kolları arasında olmak istedim ebediyen. Engel oldular, yolumu kestiler. Ayaklarımı kırdılar da sana bir adım dahi atamaz hale geldim. Sustum, konuşmayı bir lütuf saydılar. Bana onu bile çok gördüler. "Uğruna gözyaşı döktüğüm şeylerin değeri ne zaman yok oldu gözlerinde?" Uçurumun kenarındaydık. Sadece ikimiz vardık. Buz gibi bir sesle yanıtladı sorumu. "Hiç olmadı." Fütursuzca devam etti. "Değer sen denen mekana hiç uğramadı."