Gece Lambası

Çakır KARAŞAH Kaybedecek hiç birşeyi yoktu Bir canı vardı onun yarısı hayatta diğer yarısı Dokuz aydır Komadaydı Hayatında Acıdan başka hiç birşey yokru onun Teröristler tarafından Hayince öldürülen Baba Kırk günlükken onu terk eden bir Anne Onu korumak için Mermilerin önüne atlayan Bir Aşk Ancak hayatında girecek güzel bir kadın onu bu hayattan kurtarabilirdi.Karanlık bir odada kapalı olan Çakır'ı anca bir O odaya yerleştirilmiş Bir gece Lanbası Efsun BARBAROS Efsun BARBAROS Ömrünün yarısı Hastanelerde geçmişti Efsun'un Yarı yolda bırakılmayı en iyi Efsun BARBAROS bilirdi Askerden dönünce evleneceğini sandığı Nişanlısı Onun yanına Karnı burnunda bir kadınla gelmişti "Sana böyle bir Kadın Gece Lanbası Olmaz Çakır" her kelimesinde Çakırın ondan vazgeçirmeye çalışıyordu Ama Nafile Çakır KARAŞAH bir sevdiği kaybetmişti ikinciyi kaybedemezdi "Sen bana gece Lanbası olmasan bile bir ateş olursun Gökkuşağı" Efsun Hala Çakırın Ğökkuşağımıydı.. "Benden Vazgeç Çakır.." derin bir nefes aldı Boğazına oturan düğüm onun kanuşmasını engelliyordu "Sana sadece Acı getirim Sana Ateşte olmam Gece lanbası hiç Olamam"dedi Efsun Sesinde bir istemsizlik vardı. Çakır bir an bile düşünmeden " Bana getireceğin acıyada, Olacağın Işıkada ben Razıyım, Gökkuşağım" Her haliyle ona razıydı Efsun BARBAROS böbrek yetmezliğinden ölecekti Ölürken Kimseyi Yarı yolda bırakamazdı ama Çakır KARAŞAH onun Herşeyi olmaya hazırdı Gerekirse Bir böbreği o olurdu "Beni Sev Efsun Benden Vaz geçme Efsun" Eğer Efsun ondan vazgeçerse Ne O düzelirdi Nede Çakır Çakır KARAŞAH bir Bıçak gibiydi Keserdi İnsanı ama bırakmazdı izi hep orada kalırdı Efsun BARBAROS Bir Yanık gibiydi Acısı geçici ama Kendisi Kalıcıydı