Ruhlarımızın kayboluş hikayesi
Sevgili günlük..
Ben Gece 6 yaşındayım. Annem beni doğururken ölmüş. Babam annemi hamileyken dövdüğü için öldü ama ceza almadı. Ablam var o da babamdan dayak yiyiyo. Bugün benim doğum günümmüş ablam söyledi. Çok heycanlıyım babam gelmesin o pastayı yere atıyo çok üzülüyorum. Ablam içerde...
"İyiki doğdun Gece, iyiki doğdun Gece, iyiki doğdun iyiki doğdun mutlu yıllar sana" ablam elinde çilekli pasta vardı. En sevdiğim. Koşarak ablamın yanına gittim. Pastanın üzerinde birşey vardı.
"Abla bu ne?" Pastanın üzerindekini gösterdim. Mavi kuş gibiydi ama değil.
"Kelebek hep özgür ol diye koydum" hafifçe gülümsedi. Tam 6 mum vardı, altıya kadar saymayı yeni öğrendim. Ablam başıyla mumları işaret etti "dilek tut ve üfle" dedi. Gözlerimi yumdum.
Özgür olmak istiyorum
Gözlerimi açtım. Ve mumları üfledim. Çok mutluydum babam yoktu ve pasta yerde değil masadaydı. Ablam tabağa koymuş çatalı bana uzatırken zil çaldı. Ablam gitti ve kapıyı açtı. Gelen babamdı ve çok sinirli gözüküyordu. Ablama dönüp.
"Ben sana pasta alma demedim mi?" Ve tokat attı. Ablam yere düştü kafası uf oldu galiba kanıyordu. Daha fazla bakamadım kulaklarımı ve gözlerimi kapattım. Bağırış seslerini duyuyodum. Son duyduğum ablamın çığlığını.
"Neden?" Sonra sesler kesildi. Yavaşça gözlerimi açtım. Ablam yerde uyumuştu ama her yerde neden kırmızı boya var. Diz çöktüm.
"Abla kalk baba gitti" ablamı salladım ama kalkmadı cildi soğuktu. "Dur abla üşüme" koşarak odama gittim battaniye yi alıp ablamın üzerini örttüm. "Abla hadi kalk evcilik oynayalım" dedim cevap vermedi. Aklıma Naciye teyze geldi evden koşarak çıktım. Naciye teyzenin ziline bastım. Kapıyı araladı.
"Noldu kuzum bu saatte" dedi. Nefes nefese kalmıştım. İçeri gidip su getirdi.
"Baba gitti ama ablam uyanmıyo evcilik de oynamıştı evde kırmızı boya var bir de çok üşümüş" Naciye teyze ayakkabısını giydi be bizim eve koştu. Ablamı gösterdim.
"Bana cevap vermiyo" diye ablamı şikayetettim. Telefonu aldı ve biriyle konuştuktan sonra kustu herhalde midesini üşüttü. Polis niye geldi ki. Eve yabancı birileri geldi ablamın siyah poşete koydular. Polise dönüp "ablamı nereye götürüyorlar?" dedim. Polis "özgür olduğu yere" dedi
"Kelebekler gibi mı?" dedim. Derin bir nefes aldı
"Kelebekler gibi"