EGE:147G

Dünya sessizce çökerken, o ayaktaydı. Gökyüzü çatladığında ailesine sarılmıştı. Ve o gün, her şey elinden alındı. Ege bir jandarmaydı. Bir baba, bir eş, sıradan bir insandı. Ta ki, gökyüzü kararana ve toprak açılana kadar. Ta ki, istila başlayana kadar. Artık o sadece bir isim değil. Kodlara kaydedilmiş, belleklere kazınmış bir bilinmez: 147G. Canavarlar şehirleri yutarken, insanlık hayatta kalmakla uğraşıyor. Ama Ege’nin savaşı sadece hayatta kalmakla ilgili değil… O, hatırlamak için savaşıyor. İnancını, insanlığını, ailesini… Ve belki de tüm dünyayı kurtarabilmek için. Kayıp bir adamın, kaybolan bir dünyanın içinde verdiği tek kişilik mücadele bu. Ve bu defa, hiçbir emir onu durduramaz. Çünkü bazı adamlar, düşmeden yürümeye yeminlidir. Çünkü bazı savaşlar… içeride kazanılır.