Başım zonkluyor, Boynum acıyor, gözlerim yanıyordu ve ben ağlamak istiyordum. Uyandığımda yine beni karşılayan bembeyaz bir odadaydım. Oturduğum sandalye yüzünden boynum kitlenmeşti. Başımı zorda olsa sağ tarafıma çevirmeyi başarmıştım. Derin bir nefes verdim. Kuzey iyiydi. Tabi bu durumda ne kadar olabilirse...
Uzun uğraşlar sonucunda ayağa kalkmayı başarmıştım. Şu iğnede her ne varsa iyi bir uyuşturucu olmalıydı. Kendime zor gelmiştim. Kuzey ise benden de kötüydü, gözlerini dahi açmamıştı. Yanına yaklaştım.
"Kuzey?"
"Hııı" Omuzlarından tutup sarsmaya başladım. Burada neler döndüğünü anlamam lazımdı. Ama ondan önce uykucunun uyanması gerekiyordu.
Zorla da olsa uyanmıştı. Anladığım kadarıyla kadın Kuzey'e daha fazla sıvı enjekte etmişti bu nedenle kendine gelmesi benden zor olmuştu. Kuzey bana ne olduğunu sorduğunda kısaca anlatmıştım.
"...Sana yaptığının aynısından bana da yaptı ve işte uyandığımda buradaydım." Boynuna dokunduğunda kaşlarını çattı.
"O kadını elime geçirsem..."
"Ne yaparsın?" Bu ben değildim. Bu oydu. Gelmişti...
1 ay sonra
Buraya bir eğitim için getirilmediğimizi anlamıştık. Biz birer denektik. Bir ay içinde pek çok çocukta olağanüstü şeylerin olduğunu gözlemlemiştik. Gitmek istediğimizde bize anlaşmaları göstermişlerdi. Bu hâlde bizi salamayacaklarını biliyorlardı. 1 yıl demişlerdi. 1 yıl içinde kontrol edilebilir olanlarımız gözetim altında dışarıya çıkabilecekti. Buna inandığım söylenemezdi ama elimden bir şey de gelmezdi. Ve işte tam olarak şimdi benim hikayem başlıyordu, Arya'nın hikayesi...
Bu hikaye bir denemeydi. Ucunun açık bittiğine bu nedenle çok takılmayın. Ve şuana kadar hikayeyi okuyanlara çok teşekkür ederim.
