DEVA

"Bu seferde numaran bu mu? Böyle yapıp beni mi ikna etmeye çalışıyorsun, Deva?" Deva Deniz duyduğu cümlelerle sinirli bir gülüş bıraktı ortaya. Hala ne diyordu?! "Sen var ya! Hiç bir zaman akıllanmazsın Poyraz." Bir hışımla koltuktan çantasını alıp ofisten çıktı. Biraz ilerde ki arabasına binip çalıştırmadan öylece oturmaya başladı. Sol gözünden akan yaşın ardını sağ gözünde ki yaşta takip ederken başını yaslayıp derin nefesler almaya çalıştı. Çocukluğundan beri kalbini meşgul eden adamın için bir hiç olmak koyuyordu. Çocuklukları göz önüne gelince hepsinin sadece tebessüm ettiren bir kaç anıyla kalıyor olması üzüyordu onu.