Skip to content

Deep

Chapter 1 · 5 min read

Deep

Chapter 1

Deep

"hadi Pisces uyan saat 8" dedi annem rüyanın en tatlı kısmında, yavaşca gözlerimi araladım, annem bugün çok yorgun gözüküyordu birşey mi oldu anne ? dedim "hayır tatlım sadece gece biraz geç uyudum oksijen sisteminde küçük bir sorun vardı dedi" tamam öyleyse dedim, annem içeriye kahvaltı hazırlamaya gitti bende kıyafetlerimi değiştirdim aynadan kendime baktım her zaman ki gibi soluk gözüküyordum "keşke eski zamanlardaki insanlar gibi özgürce yaşayabilseydim" diye düşündüm o sırada annem çağırdı bende mutfağa doğru yürüdüm. Yine her zamanki gibi yemekte yumurta süt ve ekmek vardı. Genellikle hep bunlar oluyordu bazenleri meyveler, reçeller ve 2 ayda bir et, artık alışmıştım hızlıca kahvaltı yapıp tekrardan odama geçtim biraz kitap okudum ve çizim yaptım her zamanki gibi büyük küreyi yani Güneşi çizdim benim en büyük hayalim, güneşi görmek acaba güneş ışınları nasıllar? Güneş ışınlarını tenimize temas edince hissediyor muyduk bunlar hep merak ettiğim sorulardı neyse size biraz yaşadığım yerden bahsediyim .Yasadığım istasyon 274m² içersinde hayvan yaşam tesisi, bitki büyütme tesisti, su arıtma tesisi, oksijen dairesi gibi birçok yer var ama benim oralara girmem yasak annemin her zaman söylediği gibi "kurallar yaşamımızı güvende tutmak için vardır" sözüne her zaman uyarım evimizde olan bir tane daha kural var gece 12'den sonra kapımı annem kitler bunun nedenini sorduğumda olası su kaçağı durumunda güvende kalmam için olduğunu söyledi sanki sabah birşey olsa kurtulabileceğiz ben bunları düşünürken annem odaya geldi "biraz film izlemek ister misin?" Dedi bende heyecanla olur dedim film izlemeyi çok seviyordum ama gittikçe az film kaldığı için de üzülüyorum çünkü sadece 2023 yılında kadar olan filmler var bunlardan da sadece 71 kurtulabilmiş durumda neden? diye sorucak olursanız 2023 yılında gerçekleşen büyük "water explosion" tüm okyanuslardan tonlarca su fışkırmış insanlar, şehirler, medeniyetler yok olmuş annem ve bilim insanı arkadaşları bu istasyonu kurmayı başarmışlar babamda onlardan biriymiş fakat ben daha bebekken gerçekleşen arıza sonucu babam ve 2 bilim insanı arkadaşı ölmüş annem ve ben tek kalmışız bunu her hatırladığımda gözlerim doluyor keşke babamı bir kere görebilsem ben düşünceden düşünceye atlarken annem filmi açmıştı yanıma oturdu ve bana sarıldı filmi izlemeye başladık kısa bir süre sonra bi anda cihaz kapandı ve odanın elektriği gitti bu ilk defa oluyordu normalde su bazen kesilirdi ama elektrik hiç kesilmezdi annem hızlıca odama gitmem gerektiğini ve asla kapımı açmamamı söyledi bende kafamla onayladıktan sonra odama geçtim kapım elektronik olduğunu için annem eliyle kapatıp gitti koşar adımlarını duyabiliyordum, bekledim bekledim durdum ne bir ses ne de bir haraket vardı annen asla kapıyı açmamam gerektiğini söylemişti ama ya anneme birşey olduysa o zaman ona yardım etmem gerekirdi tam kapiyi aralıyordum elektrikler geri geldi ve kapı otomatik olarak kitlendi derin bir oh çekip yatağına yatağıma otururken gözüm cama çarptı beyaz bir ışık var gibiydi ama sonra hemen gitti göz yanılmasi diye düşünüp yatağa geçtim ve annemi beklemeye başladım kısa bir süre sonra annem içeriye geldi "kızım iyi misin sana bir şey olacak diye çok korktum ama sorunu hallettim" dedi Ben de iyiyim anne ben de senin için çok endişelendim tam olarak ne oldu? diye sordum annem "jeneratörde ufak bir sıkıntı vardı hallettim" dedi bende umarım bir daha olmaz dedim ve anneme anne odada seni beklerken camda beyaz Bir ışık gördüm dedim neydi o ?diye sordun annem Bir anda bembeyaz oldu ama bana farkettirmemeye çalıştı yanlış görmüşsündür deyip beni geçiştirdi Ben de sadece peki dedim annem hayvanları kontrol etmeye ve bitkilere sulamaya gitti Ben de bu arada salonda oturuyordum karnım çok acıkmıştı buzdolabını açtım ve ufak bir ekmeğin arasına domates koyup yedim Bu sırada annem geldi "karnın mı acıktı?" diye sordu bende basimi salladım "tamam o halde ben akşam yemeğini hazırlayayim dedi" duş alabilirmiyim? diye sordum annem "elbette" dedi duş almak için banyoya doğru yürüdüm. Banyodayken düşünmeden edemedim bir sürü garip olay, geceleri kapımın kitlenmesi ve annemin ortadan kaybolması bunlar benim kafamı kurcaliyordu şüphelenmeye baslamistim kafamı köpükleyip duruladim sonrasında duştan çıktım saçlarımı taradim mutfağa doğru yürüdüm annem yemeği hazırlamıştı "mis gibi olmuşsun kızım" dedi ardından yemeğe oturduk annem sürekli koridora bakıyordu bir şey mi oldu anne ? Diye sordum "hayır kızım nereden çıkarttın" dedi surekli arkana bakıp duruyorsun son zamanlarda garip davranıyorsun bir şey olduysa söyle lütfen dedim "bir sey olmadi Pisces neler kuruyorsun kafanda" dedi nedensizce gözlerim dolmuştu Sakladığın bir şey var değil mi o yüzden bu kadar gerildin "bu kadarı Yeter Pisces odana" diye bağırdı annem sinirle masadan kalktım odama koşar adımlarla geçtim yatağa uzanıp hem ağlayıp hemde derin düşüncelere daldim yavaşça göz kapaklarım kapandı ve uykuya daldım ... Uyandığımda saat 1.38'i gösteriyordu, kapım kitlenmisti geri uyumaya çalıştım fakat bir türlü uyuyamadım annem masama yemeği koymuştu odamda ki lavaboya gidip elimi yüzümü yıkadım sonra annenin bıraktığı yemegi yedim buz gibi olmuştu ama kurt gibi açtım yemegi yedikten sonra ellerimi yıkamaya gittim tam ellerimi yıkıyordum ki bir anda elektrikler kesildi off yine mi dedim ve koltuğa oturdum elektriklerin gelmesini bekledim neden bu kadar sık oluyordu hiç kesilmezdi diye düşünürken aklıma bir fikir geldi kapım elektronikti yani şuan kapım kilitli değildi odamdan çıkıp anneme elektriğin kesildiğini söyleyebilirdim ama annem asla odamdan cikmamam gerektiğini söylemişti ama bu bir acil durum olabilirdi ya oksijen kesilerse o zaman havasızlıktan boğulup ölürdük evet evet çıkmalıydim kapıya elimi dokundurdum ve sola doğru ittim kapı gıcırdayarak açıldı elim ayağım titredi ve karnım ağrıdı sanki başıma kotu bir şey gelecekmiş gibiydi odadan çıktım zifiri karanlıkti koridordan yürüyüp oksijen odasını geçtim annemin odasına geldiğimde kapıyı yavaşça araladım ama annem odamda yoktu nerde olabilirdi ki birazdaha yürüdüm bitki tesisi ve hayvan tesisini de geçtim ama yine annem yoktu koridorun sonuna gelmiştim tek bakmadığım yer çöp odasiydi kapıyı açtıgimda tavanda koca bir açık kapak vardı BUNE BÖYLE DIYE bağırdım içerisinden sesler geliyordu ayrıca yoğun bir ışık da vardı zıplayarak kapağın kenarlarına tutundum ve kendimi yukarıya doğru çektim gördüğüm şey karşında dehşete düştüm ANNE? ....

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.