Skip to content

Dead Ghosts

Chapter 2 · 2 min read

Dead Ghosts

Chapter 2

1.bölüm

Dersler bitti,fakat bugün okuldaki hocaların yapacağı duyuru üzerine okul çıkışı okulda kalmamız gerekiyordu.Okulun en alt katındaki zifiri karanlık koridorun ardından hepimiz toplantının yapılacağı büyük salona geldik.Okul müdürü kürsüye çıktı ardından konuşmasını yapmaya başladı...

"Sevgili öğrenciler,bu yıl gösterdiğiniz gayret ve başarı adına Toprak Koleji olarak 4 günlük kamp gezisi yapmaya karar verdik.Saygili öğretmenlerimiz Zelal hanım,İsmail bey,Müge hanım ve Burak bey de bu gezi için bize yardım ettiler,okulumuz adına onlara teşekkür ederiz..."

Toplantı salonunda büyük bir alkış yükseldi,ıslık çalanlar ve çığlık çığlığa konusan iğrenç zorba grubu.Acaba bu grup kim?? Tahmin etmesi zor değil.Tabii ki Aslıhan,Alev,Öznur ve Yağmur hepsi garip tipler.Okul grubuna kamp gezisi tarihi yazıldı.Önümüzdeki hafta Pazartesiden itibaren Cuma gününe kadar idi. Bir kaç gün bu heyecan ile geçti ve pazartesi günü Burak öğretmen kürsüye çıkıp herkesin eş olmasını söyledi. Herkes eşlerini alırken bende ortada öylece duruyordum. Birden Aras geldi

"Şey selam eş olalım mı yani diğerleri zaten eşlerini buldu bi neredeyse biz kaldık diyebiliriz."

Şok oldum fakat başka olabileceğim kimse yoktu ve kabul ettim.

Servise bindik herkes ikişerli koltuklara oturdu ve ardından bizde oturduk.

Otobüs tam kalkacakken benzinin olmadığını gördüler ve otobüs şoförü benzin almaya gitti tam bu sırada camdan o popüler zorba kız grubunu gördüm ne yaptıklarını anlayamadım ama hemen sonra geri geldiler bu yüzden çok merak etmedim. Otobüs şoförü de onlardan biraz sonra geldi ve yola çıktık, bizim arkamızda ki araba da burak öğretmen, Zelal öğretmen, Ismail öğretmen ve Zeynep öğretmen vardı.

Çok fazla uykum gelmişti bu yüzden tam dalacakken... Bir ses geldi araba bir taşa çarptı herkes ağlamaya ve çığlık atmaya başladı bu olaydan bir kaç saniye sonra Burak öğretmenin arabası da geldi o arabada dolu idi. Bu yüzden tek çare yürümekti... Yürüyerek kamp alanına gelmiştik burası çok serin idi ama herkes mutluydu. Akşam oldu ve ateşte mangal bile yapmıştık çok güzel geçmişti saat gece 1.30 gibi hepimiz uyuduk, ama birileri hariç...

Bi anda uyandım ama birisinin çığlık sesleri ile idi bu kimdi... Ardından Öznur dan bir ses geldi

"Heyy!! Bu ses Aslıhan'ın sesi değil mi?

Aslıhan iyi misin?"

Derdemez çığlık sesi durdu peki ya ne olmuştu...?

.

.

.

.

.

.

.

.

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.