"Ulaşacaksın ona!" dedi karşısındaki adam. Kadının gözleri irice açıldı ve şaşkınlıkla adama döndü.
"Saçmalıyorsun! Bunu yapamam! Eğer ona oğlunu anlatırsam, oğlumu benden alır! Benden bunu bekleme, İbrahim." dedi kadın. İbrahim ondan bakışlarını kaçırdı.
"O zaman ben gider anlatırım. Herşeyi." dedi yine sesindeki öfke ile. Kadın kaşlarını çattı. "Sen," dedi kadın ince sesi ile. "Sen bunu yapamazsın. Biliyorsun, oğlumu benden alır. Ne sen görürsün, nede ben" diye devam etti.
"Söyleyeceksin. Söylemesende öğrenecek, Ada. Yarın gidip söyle." dedi İbrahim. "Onun hakkı. Oğlunu öğrenmesi hakkı." Ada ona öyle bir baktı ki, İbrahim onu bakışlarından anladı.