Seni bekliyorum bıraktığın sensizlikle...
Gidişin ölümün gelişi gibiydi.
Duvarın dibine çökmüşüm hissizlikle.
Dönüşün yeniden diriltecek beni.
Sen gittin, ben kaldım sende tutuklu.
Ayağımda eskiyor prangalar.
Senden kaçmanın tek tüneli tabut mu?
Artık iyi gelmiyor şırıngalar.
Canımdan can gidiyor, gözümden yüzün.
Ruhumda sıcaklık eksiliyor, aklımdan adın.
Bu gitmelerin bıraktığı ölümcül hüzün,
Ömrümden ömür, gönlümden gönlün gidiyor kadın.
Nerede görürüm bir daha, nerede bulurum.
Gökyüzünün bulutsuz o mavi tonunu.
Gözlerinin yeşiline düşünce boğulurum.
İlkim dediğim kadın getiriyorsun sonumu.
Seninde canın acıdı mı bu denli...
Kimseyi sevdin mi, benim seni sevdiğim gibi?
Senden dolayı göz altlarım nedense hep nemli.
Kimseye gülümseme , kimse sevmesin benim gibi.
Kabuk bağlamayan yaralar misali,
Kabul görmeyen dualarım var.
Hızlı yaşamayan insanlar gibi
Çabuk ölmeyen birileri var.
Tufan Aslan
