Vardığımız karar üzerine ben eve gidecektim fakat beyefendinin telefon numarası telefonumda kayıtlı olacakmış ve bir şey olduğunda onu arayacakmışım
Söylediği numarayı telefonuma kaydedip ondan gizli isim kısmına 'mahlukat' yazdım. Telefonumu kapatıp ayağa kalktım. "Evet, artık anlaştığımıza göre gidebilir miyim?"
"ben bırakırım seni." Diyerek haktan da ayağa kalktı.
"gerek yok diyeceğim fakat ısrar edeceksin o yüzden hiç uzatmayalım." Derken evin çıkışına yürüdüm. Hava kararmaya başlamıştı.
arabaya bindiğimizde arabayı çalıştırdı ve evin bahçesinden çıktık.
2 dakikaya yakın ikimizde konuşmamıştık. Yine ve yine sessizliği ben bozdum. "Kızdın mı?"
yola bakarken konuştu. "Kime?"
"bana."
"Tek tek sordurtmasana! Hepsini aynı anda söyle gitsin işte!"
"Silahlı adamlardan kaçtığını söyledim ya ondan yani şey ettim." Dedim masumca. Beni cidden alıkoymasından korkuyordum.
"hatırlatmasaydın kızmazdım."
"e sen sordun ya"
kısa bir an bana döndü. "neyi?"
"niye? Yani soruyu..." derin bi nefes verdim. "Biz ne tartışıyoruz ya?"
"ne bileyim ben?"
evimin yakınındaki marketi görünce "burda inebilir miyim? Markete gideceğim." Dedim.
arabayı durdurdu. "Gidebilirsin burdan eve kadar yürürüm ben."
"sonra başına bir şey gelince beni suçlu bul değil mi?"
"ne gelecek başıma? Koskoca yolda" dedim ardından koskoca yolda bana arabayla çarptığı geldi aklıma.
"Hadi bekliyorum ne alacaksan al gel."
arabadan inip marketin içine girdim.
pasta yapmak için evde eksik olan birkaç malzemeyi alıp kasaya doğru gittim. Kasadaki kadın, malzemelerin barkodlarını okuturken birinin bana baktığını hissettim. Başımı sola çevirdiğimde daha önce hiç görmediğim bir adamla karşılaştım. Reyonlarn ordaydı ve ben ona baktığım halde o hala bana bakmaya devam ediyordu.
kasadaki kadın fiyatı söyleyince bakışarımı bana bakan adamdan keserek cüzdanımdan parayı çıkarttım. "İyi günler." Dedi kasadaki kadın.
poşetimi ve malzemelerimi alarak masa gibi bir yere bıraktım. Tek elle zordu gerçekten.
ben poşeti açmak için uğraşırken az önce bana bakan adam yanıma gelip poşeti tuttu. "Yardım edebilirim isterseniz?"
bakışlarımı ona çevirdim ve ardından poşeti hızla elinden çekerek "gerek yok." Dedim.
"kolunuz alçıda galiba, yapamazsınız tek elinizle." Dedi koluma bakarak.
"kimsiniz siz?" Dedim tamamiyle ona dönerek.
"sizi ilgilendirmez."
"Bana bakıyorsunuz sonra kim olduğunuzu sorunca da sizi ilgilendirmez diyorsunuz. O zaman benimde tek elimle poşet açıp açmamam sizi ilgilendirmez!"
"sadece yardım etmek istemiştim?" Dedi arsızca.
ne istiyordu hala!?
"sadece yardım etmek isteseydiniz bana uzaktan sapık gibi bakmazdınız! Şimdi çekilin!" Poşeti ve aldığım iki parça malzemeyide elime alarak sinirle marketten çıktım.
son sürat arabaya ilerleyip haktanın kapısının önüne geldim. "Al şunları çabuk! Düşecekler!"
haktan kapıyı açıp elimdekileri aldı. Ben de diğer tarafa geçip arabaya bindim.
"niye bu kadar geç kaldın?"
Poşeti camın önüne atmıştı, elime alıp ona uzattım. "Aç şu zıkkımı!"
"niye sinirlisin bu kadar? Sakin ol." Derken poşeti açıp bana uzattı. Malzemeleri içine koyup büyük bi hırsla elinden çektim poşeti. "Ne oldu?"
"devam eder misin?" Dedim sinirli çıkan sesimle.
"anlat öyle gideyim."
"devam et!"
"anlat!"
"O zaman ben inerim!" Derken kapının kolunu tutmuştum ki kapıyı kilitledi.
"anlat." Dedi tekrar.
"gelmiş poşetini açmanda yardımcı olabilirim diyor gerizekalı! Sanki elim ayağım yok benim! Ayrıca sanane benden! Bi de gelmiş dikizliyor beni aptal!"
"kim?" Dedi ifadesizce ya da ben öyle sandım.
"sapık bi adam işte!"
"bişey yaptı mı?" Dedi kaşlarını çatarak.
"hayır poşetim hala sağlam." Diyerek poşetime baktım.
"sana nehir?" Dedi.
"öyle desene. Özneyi belirtmeden nasıl anlayayım kimden bahsettiğini." Kaşlarımı çattım. "Açık konuş biraz."
"sana bir şey yaptı mı nehir? Yeterince açık oldu mu?"
sanırım bir tık sinirlenmişti ama ben de sinirliydim!
"emin ol ben ona bir şey yapmamak için zor durdum." Yolu göstererek "devam edecek misin artık yoksa polis mi çağırayım?"
arabayı sürmeye başladı. "Bir şey olursa beni ara demedim mi? Hatırlarsan o yüzden kaydettin numaramı telefonuna."
"bence benim numaramı da senin telefonuna kaydedelim. Ara sıra beynini kullanmayı unutuyorsun ya, ararsın beni."
Bana döndü. "ne alaka?"
"seni ararken ne diyecektim adama 'bir dakika koruyucu meleğimi arıyorum durumu bildirmem lazım' falan mı?" Önüme döndüm. "Bazen çok saçmalıyorsun gerçekten."
"seninle oturup laf dalaşına girmeyeceğim." Evin önüne gelince arabayı durdurdu.
"Seninle oturup laf dalaşına girmek isteyen yok zaten. Bana çarptın sonra yardım ettin, teşekkür ederim ama bir daha Görüşmemek üzere." Kapıyı açıp indim.
"dikkat et." Dedi ve kapıyı kapattım. Apartmana doğru yürüdüm.
apartmandan içeri girerken arkama döndüğümde hala ordaydı. Kaşlarımı çattığımı görmüş olacak ki gaza basıp gitti, ben de içeriye girdim.