siyah filmli pencereden bakarak gittiklerine emin olduğumuzda planı uygulamaya başladık. "Sen şurdaki camlı kapıyı açıp bir şeyler fırlat çitlere bende camı kıracağım."
onaylayıp etrafa bakındım. Atabileceğim bir şey yoktu. Mutfağa yönelip bardak falan aldım ve salona geri döndüm. Hayruya baktığımda eline yangın tüpüyle hazırolda bekliyordu. "Hazırım ben." Derken sessizce cam kapıyı açtım.
etrafa baktığımda kimse yoktu. Hızlı bir şekilde elimdeki bardakları fırlatmaya başladım. Ard arda sesler çıkarken elimde son bir bardak kalmıştı ki onu da fırlattım fakat bi adamın kafasına geldi ve yere düştü.
"ölmemiştir inşallah!" Diyerek hızlı bir şekilde kapıyı kapattım ve hayruya doğru koştum. O çoktan çıkmıştı. Bana uzanıp koltuk altımdan tutarak destek olurken bende tek elimle kendimi ittirmeye çalıştım.
"dikkat et." Dedi kırık kolumu kastederek.
Camdan çıkıp ayaklarım yere bastığında yan taraftan bi ses duyduk. "Nereye hanımlar?"
hayru aniden o tarafa dönüp adama tekmeyi geçirdi. Ardından sol elimi tutarak arabaya koşmaya başladık. Arabaya bindiğimizde arka bahçeden birkaç adamın ön tarafa geldiğini gördük. İyi ki demir kapı açıktı da hemen çıkabilecektik.
"hadi sür!" Diye bağırdım.
hayru gaza basarken demir kapı yavaş yavaş kapanmaya başladı. Hayru arabayı hızla çevirip son anda kapıdan çıktığımızda zafer gülüşüyle arkamı döndüğümde demir kapı kapanmıştı.
tam zamanında çıkmıştık!
hayruya döndüm. "Helal kız sana!"
gülerek "e herhalde kızım! Ben de boş değilim!" Dedi. "Yalnız şöyle bir sıkıntı var. Adamlar izimizi bulmadan kaybolmalıyız yoksa adrese gitme işi yaş olur."
telefonum çaldığında cebimden çıkarıp araya kişiye baktım. Haktan...
hayru aynadan arkayı kontrol ederken "kim?" Dedi.
"haktan..." dedim.
"aç bakalım, kaçtığımızı öğrendi kesin."
telefona döndüğümde aramayı cevapladım ve hoparlöre aldım. "Nehir siz ne yaptığınızı sanıyorsunuz! Derhal eve dönün!"
sinirle konuştum. "Evde de sana dediğim gibi biz yardım dilenmeye gelmedik yardım almaya geldik! Ve sizin yaptığınız şey ise bizi eve kilitlemek oldu!"
"nehir bak, şuan sırası değil! Eve dönün! Tehlikeli!"
"kardeşim içinde tehlikeli bir durum var şuan! O tehlikedeyken ben evde oturamam, bunu benden bekleme! Hem biz gidiyoruz!"
"nereye?" Şaşırmıştı. Sesinden belliydi.
"sizi konuşurken duyduk. Bir adres söyledin, oraya gidiyoruz."
"biz gittik baktık yok orda kimse şuan araştırıyoruz eve dönün!" Dedi haktan tekrardan.
hayruyla aramızda 'ne yapacağız' bakışı geçerken bir araba önümüzü kesince hayru aniden fren bastı. İkimizde öne doğru savrulurken ben daha çok darbe almıştım.
"ne oldu!? İyi misiniz!?" Dedi haktanın sesi.
inleyerek hayruya baktım. "İyi misin?" Dedi Hayru.
başımı sallarken "sen?" Diye sordum. O da başını salladı.
tekrar haktanın sesini duydum. "Hassiktir! Nerdesiniz!? Cevap ver nehir!"
telefon elimden kayıp yere düşerken eş zamanlı olarak kapının önünde adam hatta adamlar belirdi. Hayru hemen kapıları kitledi. Ben korkuyla adamlara bakarken arkadan başka birinin elinde kocaman taşla geldiğini gördüm.
camı kıracaklardı!
hayru geri gidecekken başka bir araba da orda durdu. "Hayru koru kendini!" Derken birkaç saniye sonra her iki taraftan da aynı anda camı kırdılar. "Camlar üzerimize doğru gelirken alçılı kolumu kaldırıp yüzümü korudum.
kapıyı açtıklarında alçılı kolumdan çekerek aşağı indirmeye çalışırlarken acıdan dolayı inledim.
"nehir!" Diye bağırdı hayru.
"Bırak beni!" Derken acıdan bayılmamak için zor duruyordum.
hayru inmemek için ısrar ettiğinde adam daha fazla dayanamamış ve hayrudan aldığı darbelere rağmen yakasını tutup arabanın dışına fırlatmıştı.
"hayru!" Diye bağırdığım esnada tekrar alçılı koluma baskı yaparak ilerletmeye çalıştı.
"kimsiniz siz!?" Diye bağırdım. "Bırakın bizi!"
hayru yerden kalktığında o da en az benim kadar kötü haldeydi. Başının arkasını tutarken düştüğü yerden kalkmaya çalışırken başka bir adam onu yerinden kaldırdı ve eş zamanlı olarak önümüzde duran arabaya götürmeye çalıştı.
yanımdaki adam ise zayıf noktamı öğrendiği için sağ kolumu tutarak acı kıvranışlar içinde beni de arabaya götürmeye başladı. Telefonum ise diğer elindeydi.
ikimizide yaka paça arabanın içine attıklarında onlarda gelip karşımıza oturdular. Telefonumu ise yanımda oturan ilk defa gördüğüm adama uzattılar. "Patron yanınızdaki kızın telefonu."
patron dedikleri adam telefonu alıp bana döndü. Araba hareket etmeye başladı.
"sen haktanın sevgilisi olmalısın?" Dedi çeneme dokunmaya çalışırken.
yüzümü döndürürken "hayır değilim!" Dedim.
"ama ben sizi yan yana gördüm güzellik?"
"bana güzellik deme!" Diye bağırdım.
"öyle mi? Orospu, nasıl olur?" Dediğinde sinirle ona döndüm.
hayru ise "kes sesini! Düzgün konuş!" Dedi.
kolum çok ağrıyordu. İşin kötü yanı ise alçılı kolum o adamın tarafındaydı.
Hayrunun karşısında oturan adam yanımdaki adamın emriyle ellerini ve ağzını bağlamıştı.
sinirle telefonu bana uzattı. "ara haktanı, hediye paketlerimizi bildirelim."
ben bir şey demezken tekrar konuştu. "Al lan şunu!"
zorla telefonu sol elime aldım ve şifremi girmeye çalıştım. Sol elle zor oluyordu biraz. Telefonum açıldığında aramalar kısmına girip 9 kere arayan haktanın üstüne bastım ve hemen kapattım telefonu. Mahlukat yazısını görmesini iste istemiyordum.
elimdeki telefonu hızla çekip aldı. Haktanın sesi geldiğinde telefonu açtığını anlamıştım. "İyi misiniz!? Nerdesiniz!?"
"İkiside benim yanımda merak etme." Dedi gülerek.
"evliyasını soyunu sopunu siktiğim! Nerdesin lan oç!"
"düzgün konuşsana karahanlı, hanımların yanında ayıp oluyor!"
"lan olm seni döndüre döndüre sikerim! Nerdesin lan!?" Dedi gökhan.
"Bunun da ağzı iyice bozulmuş. Sen öğretiyorsun bu gökhana böyle terbiyesiz şeyler dimi karahanlı?" Diyerek bize döndü ve sırıttı ve eliyle önüme düşen saçlarımı geri attı. "Dokunma bana!"
"lan! Dokunma ona! Nerdesin!? Yerini söyle erkek erkeğe halledelim! Kızları bırak!" Diye bağırdı haktan.
sinirlenerek alçılı kolumu sıktı. İnleyerek "yapma." Dedim.
"sana dokunma ona dedim yılmaz!"
"çok konuştun be karahanlı." Diyerek telefonu kapattı.