Chapter 1

gözlerimi usulca soluk gri duvara hissizce bakarak açtım. yaşamanın ızdırap, ölümünse hiçlik olduğu bu diyarda tek yapmanız gereken itaatti. ruhunuzu kurutup sizi yalnızca birer kemik torbasına dönüştürene kadar yüzlerce kez neden diye soruyordunuz. neden? bu soruyu son defa soruşunuzdu kendinize. çünkü bir daha kendinize dair herhangi bir şey düşünmenize izin verilmiyordu. yıkanmaktan rengi solmuş gri takımımı isteksizce üzerime geçirdim. herkes gibi, herkesin hergün yaptığı gibi otobüsteki insan yığını arasına karıştım. lakin bugün bir farklılık vardı. insanlar birbiri arasında huzursuz fısıldaşmalar dönüyordu. burada farklılığa dair nadir şeyler duyulurdu. herkes hergün aynı işleri yaparak, aynı yemekleri yiyerek, aynı şeylere gülmek zorunda bırakılarak, insani vasıflarını unutmuştu. gerçi burda farklılık çok da sevilmezdi ya. otobüsün camından dışarı baktığımda, daha önce burada "farklı" biri görmemiştim. duruşu,tarzı ve hatta duyamadığım konuşması bile bambaşkaydı. merak... bu hissettiğim tuhaf duygunun adı merak mıydı acaba? çok geçmeden bu "farklı" kızın etrafı düzinelerce askerle sarılmıştı. küçük bir kız ve onun karşısında yüzlerce asker... ama o korkudan ziyade şaşırmıştı sadece. usulca gülümsedi. anlamlandıramadım. nasıl gülebilirdi? korkusuzca öne doğru bir adım attı. ve