Aşk garip, en büyük boşluk duygusu. Herkes farklı yaşar ama aynı hisseder. İlk baslarda karnında uçuşan kelebekler belli belirsiz bi sırıtmaya neden olur yüzünde. Sonrası belli, tüm kelebekleri kusarsın, canın yanar. Bazı kelebeklerin ölüleri kalır çıkması icin uğraşırsın ve daha da yanar canın. Ayni zamanda kanını saklamaya çalışırsın, acını gizlemeye çalışırsın. Artık acı cekmemek icin yalvarırsın. Ama kime? Acıtmamak yalvarmamak aglamamak senin elinde ama kontrol edemezsin. Aşk benliğini kaybetmektir, kendin gibi hissetmemektir. Aşk lanettir. Diri diri kendini ateşe atmaktır ama yine kendi elinde değildir. En çok da canını yakanın kendin olması acıtır. Ruhumu bile bile bosluga attım zaten ölüyüm deyip bedenine de aynısını yapmak istemeye zorlar aşk. Yasayan ölü gibi hissettirir. Ne olursa olsun gülmekten çok ağlatır aşk.
Chapter 1
End of chapter
0 comments
No comments on this chapter yet. Write the first one.