Boş Mezar

"Hayatın sınavı, ona tutunacağımız dalı bulmaktır. Zamansa gözde büyürse en büyük zarardır. Kim ki kendine bir yararda bulunmak ister o, zamanı hayatın sınavını geçmekte ki araç olarak kullanır. Kimi ise zamanın kölesi olur, hayatını zarar içinde geçirir. Zira zamanın kölesi olmak ızdırap dolu bir yüktür. Ben ise ne bu ikisinden biriyim ne de bu ikisi arasında arafta kalmış birisiyim. Ben bu hikayede sadece zarar verenim. Ben bu hikayenin zamanıyım. Ben bu hikayedeki fazlalığım ve fazlalıkların yeri eksikliklerin yanıdır. Boş bir mezar beni bekliyor." Elimdeki mektubun yazıları benim mürekkebime aitti ama mürekkebimin bu kelimeleri kime arz ettiği hakkında hiçbir fikrim yoktu. Çünkü benim mürekkebimin yazdıklarını ithaf edebileceği kimsesi yoktu. Tam olarak bu mektaubu yazdıktan birkaç dakika sonra gördüm onu. Bir çift kara göz. Bakışları aynı o. Ama anlatmak istedikleri farklıydı sanki.