Chapter 2

Evet sonunda ilacı aldık neyse gel hadi eve giderim yavaş yavaş akşam oluyor bütün gün kuyrukta bekledik resmen biraz çabuk olmamız gerek Eve gideyim alarmlar çalıyordu zombiler dışarıya çıkıyordu eyvah Bir insan dışarıdaydı ben kokmuyorum onlardan derken zombi arkasından onu ısırdı ısırığı boynunda görünüyordu onu gören çilek korkuyla ablasının yanındaki kanepenin yanına uzandım Yorganı üstüne çek ve yastığı içine soktu kendini Öykü Çağıran kişi arasında bakımda ona sesleniyordu haydi gel Ama öykü gelemem cevabını alınca korkmaya devam et ve beni neden çağırıyor demeye başladı Bir şeyden haberi olmayan Öykü korkudan neredeyse ağlayacak kadar sızlıyordu kapıdan bahçeye doğru adım attı attı onu bahçe kapısını açmaya çok korktum aslında markette uzun terler de almıştı bu yüzden canavarlar giremiyordu uzun bacak tam aç adamı gördü beni ısırmışlardı dedi adam ondan sonra om bir dönüşürkensını kapattı kapıda sıkıştı Ona doğru yürümeye başladı birden koptu eli eline alıp pat sivri tellerin üzerinden attı. Çilek zaten iki dakkada uyumuştu hiçbir şeyden haberi olmayan çilek çok tatlı uyuyordu