BİR ÖLÜ GÜVERCİN

O, benim bu hayatta isteyeceğim tek şeydi. Hangi gerçek onu benden kopartabilirdi ki? Gözlerine yağmur bulutlarını misafir ediyordu.” Bir bahçe aştım, onunla olmak uğruna, savaşlar  başlattım ve ihanetin diğer yüzüyle çarpıştım. Çok sevmek değildi bu, severken de ölmekti. Çokça öldüm onun uğruna ve onunla olmak uğruna. Şimdi her şey değişti ve kader yeniden yazıldı. Silgiyi elime aldım onunla olmayacağım  bütün yolları tek tek yok ettim.  Kalemi bana verdi ve ben bizim için yeni bir yol çizdim.  Eğer çıkmayacaksa tüm yollarım ona neden  savaşıyordum ki onun uğruna? Daha sıkı tuttum kalemi ve o da elimin üstüne elini koydu.  Yaralandığı yerden değil yandığı yerden sarıldım ona. Kalbimi varlığıyla dolduran adamdı o.  Peki şimdi bizim hikâyemiz nasıl sona erecek? İyileşir mi bir insanın yaraları aşkla dokunan bir kalbin karşısında?