Bildiği Gibi

♦ Hafif çiseleyen yağmurun altında hızlı adımlarla ilerlerken kapşonum sert rüzgarın etkisiyle savruldu , kapşonun açıkta bıraktığı kısa saçlarım yağmurda ıslanmaya başladı. Yağmur git gide hızlanmaya başlayınca ; karanlık izbe sokaklarda adımlarımı daha da hızlandırdım.Telefonumun melodisini duysam bile umursamadan yürümeye devam ettim. İki katlı dubleks ve şirin bir bahçeye sahip olan evimin olduğu mahhalede varmamla derin bir nefes verdim , anahtarı zorlukla yuvasına yerleştirerek yavaşça kapıyı araladım.Solanda duyduğum fısıltılarla merakla salona girdiğimde annemle babamla karşılaştım. Beni fark etmeleri ile sessizleşen ailemle tek kaşımı kaldırarak konuştum ; " Neden bu saate uyanıksınız? " Soruma karşılık gecikmedi ; " Otur. " Emir kipiyle kurduğu cümle ile ıslak kıyafetlerimi işaret ederek ayakta dikilmeye devam ettim ; ‘ Üstüm ıslak , koltuk kirlenmesin. ’ Bu cümleme karşın annem yüzünü buruşturup üzerimi süzdü , iğrenircesine bakıp konuşmaya başladı ; " Yarın işe biraz ara ver hastahaneye gideceğiz. " Soru sormak istesem bile sormadım , annem zarifçe ayağa kalkıp topuklu ayakkabılarıyla dik bir şekilde ilerleyip odadan çıktı , babamda ayaklanıp tek bir cümle söyledi ; " Karışma ihtimalinden dolayı. " Omzumu sıkıp beni odada duyduklarım ağırlığıyla tek başına bıraktı. Ben karışmış mıyım? ♦