Yemeklerimizi yedikten sonra büyükler bahçedeki çardağa gitmişti. Bizde evimizin benim bilmediğim sinema odasına gitmiştik. Böylece tüm kuzenlerimle kaynaşmıştım. Hepsi çok sempatikti.
Özellikle Yağız.
"Yaa o pozisyon nasıl kaçar ya?"(Berk)
"Harbi oynayacağınız maçı s.. seveyim"(Egemen)
Galiba Ece ve benim varlığımı hatırlamıştı. Şuan tam olarak maç izliyorduk. Tabiki Ece ve ben sıkılıyorduk.
"Markete gidelim mi?" Dedi Ece.
"Olur ama Pusat'tan izin almam gerekiyor."
"İzin verirler zaten gidip soralım."
"Tamam."
Beraber bahçeye inmeye başladık. İnerkende sohbet ediyorduk.
"Bizim okulamı geleceksin?"
"Bizim okulumuz mu var?"
"Evet Lise ve Ünizversitemiz var."
"Ne ohaa olum "
"Tabi kızım bende seneye bizim liseye gidicem. Ortaokulu babamin arkadaşının okulunda okuyorum."
"Şey amcam nerde? Gelmedi ya merak ettim."
Bir süre sessiz kaldı.
"Annem ve ikisi vefat etti." Dedi. İşte bu beni çok sarsmıştı. Sorduğuma pişman olmuştum.
"Özür dilerim.."
"Sıkıntı değil bilmiyordun. Neyse abilerimize soralımda çikolata delisi olalım."
"Sende mi benim gibi çikolata delisisin."
"Olmayan mı var?"
"Yanii"
Hızlıca abimlerin yanına gelmiştik. Ece, Emirhan abinin yanına sokuldu. Bende Barış'ın yanına oturdum. Fatih amcam karısına bişey anlatmaya çalışıyordu. O sırada abimler bize döndü.
"Bir sıkıntı mı var?"(Pusat)
"Yok biz size şey soracaktık"(Melis)
"Ne soracaktınız?"(Emirhan)
"Biz markete gidebilir miyiz?"(Ece)
Bi an Pusat abim ve Emirhan abi bakıştı. VE ikiside sırıtmaya başladı. Anlaşılan bizim anlamadığımız komik bisey vardı çünkü Barış da sırıtmaya başladı.
"Tabi gidebilirsiniz benim kredi kartım Ece'de zaten dikkatli olun."(Emirhan)
"Benim param var sadece izin istemeye geldim."(Melis)
"Olmaz öyle ben sana-"(Pusat)
"İstemiyorum teşekkür ederim."(Melis)
"Bu konuyu sonra konuşalım. Paran var ama cidden dimi?"(Pusat)
"Var"(Melis)
Onayladıkları için montumuzu giymeye başladık.
O sırada Yağız'ın sesi duyuldu.
"Masal nerdesiin. Askilatoliskom nerelere gittin. Olamaz galiba terkedildim."
Ece homurdanmaya başlamıştı bile. Şuan öğrendiğim tek şey Yağız'ın tatlı bi deli olması.
Ama fazla bi deli, üstelik eğlenceli.
Bizi görünce kaşlarını çattı.
"Bensiz nereye gidiyorsunuz bakalım?"
"Sensiz heryere gidebiliriz sevgili kuzenim."(Ece)
"Sen sus çitlembik"
"Markete gidiyoruz"(Melis)
"İnsan banada haber verir kırıldım şuan."
"Siz maç izleyince gelmezsin diye düşündüm.."
"Şaka yaptım kız şekerpare"
Oda montunu giydi.
"Bende geliyom"(Yağız)
"Gell bakalım Yağızcığım"
"Senin Yağızcım diyen dillerini yerim."
Ece ağzı açık bize bakıyordu.
"Ne bakıyon çitlembik"
"Gidin aşkınızı başka bir yerde yaşayın deli manyaklar."
Yağızla gülmeye başladık. Dışarıya çıkmıştık. Böylece marketin yerinide öğrenmiş olacaktım.
"Bizim sınıfa geliyon şekerpare."
"Cidden mii?"
"Tabii. Sınıfımızda 9/B"
"Güzell"
"Seneye bizim okulda bu çitlembikte."
"Evet söyledi. Çok güzel olucak. Dimi Ece?"
"Evet baya iyi olucak. Okulu yakarız artık."
"Berk ve Aras'ta izin vercek zaten." Dedi Yağız.
"Bisi olmaz Yağızcık ben korurum seni" diyerek göz kırptı. En sonunda markete gelmiştik. Yağız arabalardan bir tanesini aldı. Bana bakıp antin guntin hareketeler yapmaya başladı.
"Ne diyon oğlum?"
"Binde içine süreyim prenses."
Şimdi çok ısrar etti yapmasam olmaz. Yavaşça içine bindim. Marketin içinde gezmeye başladık.
Yağız marketin içinde hızlı hızlı sürüyordu. Nasıl ustaysa drift bile atıyordu.
"La Bi durun düşeceksiniz."(Ece)
"Bisey olmaz"(Yağız)
"BencedeeEEĞ AA YAĞIZ ÖNÜNE BAA-"
ve muhtemel son ÇİKOLATA RAFINA ÇARPTIK. Kafamıza şelaleden gelir gibi çikolata geliyordu. Hayır yani çikolata şelalesi istemiştim ama böyle değildi ki. Bundan sonra dua ederken ayrıntılarıda söyliycem bune ya. Rezil olduk.
"Ulan YAĞIZ ulan YAĞIZ."
"Ya ne bilim sekerpare citlembikte konuşurken oldu. Hep onun yüzünden."
Çitlembik aman Ece'de bize dehşete düşmüş gibi bakıyordu. Görevliler buraya doğru gelmeye başladı. Bize bir ayar çekip,uyarıp gittiler. Ardından sepeti cipsler ve çikolatalarla doldurduk. Kasaya doğru gittik. Hesabı Ece ödeyecekti. Ne kadar ısrar etsemde (çığırıştık kavga ettik.) beni ikna etmişti.
Tam kartı okuttuğu zaman o ses geldi.
Bip!
"Limiti geçersiz kart hanımefendi."
"Nası ya" diyip incelemeye başladı Ece.
Ne farkettiyse sinirden domatese dönüştü.
Dislerinin arasindan "Abii abii" hırıltısı duyuluyordu.
GEÇMİŞ OLSUN.
"Yağız sen ödermisin?" Dedikten sonra kenara çekildi. Yağızda ödemeyi yaptı. Ardından Ece'ye döndü.
"Bir sorun mu var? Ne olmus karta?"
"Limitli kartı vermiş. Onunda limiti bitmişti. Beni kandiriyo" demişti.
Niye gülüştükleri anlaşıldı. Şimdide Yağız gülüyordu.
Ece homurdanmayi ihmal etmiyordu.
"Neyse hadi gidelim" dedi Yağız.
"Marketin biraz ilerinsinde park görmüştüm oraya gidelim mi?" Oraya doğru yol alırken hırlama sesi dikkatimi çekmişti. Yavaşça arkamı döndüğümde ağızından salyalar akam,gözleri kıpkırmızı, beyaz tüylü köpeği gördüm.
"Yağız? Ece?"
"Noldu Melo?"
"İkinizde yavaşça arkanızı dönün Ece."
"Noluyo şeker pare?"
İkiside aynı anda arkasına döndü. Yavaşça yutkundum. Köpek hâla hırlıyodu.
"Ee napıcaz şimdi?" Diye sordu Ece.
"Host desek gider belki. HOŞT!"
Cevap olarak yüksek sesli bir havlama oldu.
"Durun şimdi" diyen Yağız'a baktık. Elindeki taşı gördük. VE EVET YAĞIZ TAŞI KÖPEĞE ATTI!
ŞUAN HEPİMİZ KOŞUYORDUK. KÖPKE BİZİ KOVALIYORDU.
"YA TATLI KÖPEK, ŞİRİN KÖPEK GİTSENNEEĞ. YA VALLA SENİ SİNİR ETMEK İSTEMEDİK. PARDOĞNN. HOŞT." diyerek gitmesini sağlıyordum.
AMA GİTMİYORDU.
"Lan Yağız yapacağın işe! Niye durduğun yerde durmuyorsun? Manyak mısın olum. Bi kurtulalım görüşcez senle. "
"Abinim ben senin abin! Hem napmisimkine? Bak ne güzel eğleniyoruz işte çitlembik."
"Ne eğlenmesi be! Bide napmisim diyo ruh hastası. Zaten yatan köpeğede ben attım taşı deli."
Kosarak duvara tırmandık. Posetler hala elimizdeydi. Artık köpeğin gitmesini bekliycektik.
.
.
.
Bölüm kısa ama olsun. Haftam çok yorucu geçiyor. OFFĞ. ZATEN ÇİZGİ STUDİO'DA KASIYO(KAMİ). DELİRCEM. DURMADAN GÜNCELLEME İSTİYO. TAM DELİRMELİK. WATPADDE GEÇMEYİ DÜŞÜNÜYORUM NE DERSİNİZ? SİZLERİ SEVİYORUM.😽🎀
