Baş son

Aşka inanan insanlar aptaldır. Aşk yoktur. Muhtaçlık vardır. İnsan kendinde neleri eksik buluyorsa onlara sahip insana muhtaçlık hisseder. Ben kimseye muhtaç deyilim. Çünkü o kadar eksikliğim var ki hangi insan bu kadar muhteşem şeylere sahip olabilir. Denize baktım. Denize girsem söner miydi içimdeki yangın? Denemekten zarar gelmezdi ama kirletirdi denizi bedenim. Umrumda mıydı peki? Hayır. Ben sadece kendimi önemserdim. Girdim yavaşça suya. Su soğuktu. Soğuk bana her zaman bedenime deyen cesetleri hatırlatıldı. İçim hala cayır cayır yanıyor. Vücudumun içine girse söner miydi yangın? Durdum boynuma asılı çantaya baktım. Zaten bunun için burda deyil miydim? Daha derine indim. Sönmedi yangın. Neydi bu yangının sebebi? Kin,öfke,pişmanlık,acı,korku hiç biri deyil beni buna sürükleyen tek bir duygu vardı oda NEFRET.