Chapter 1

İnsan kendini tanıyamadan maalesef başka insanları tanıyamıyor. Cemre ve Eda’nın hikayesi bundan ibaretti. Kendilerini tanımaya izin verilmeyen ve sevgisizlik içinde büyüyen iki masum kız çocuğu. Ailesi tarafından görmedikleri sevgiyi birbirlerine gösterdiler ve beraber düşe kalka büyüdüler. Cemre daha çok küçükken gördü aşkı, tutuldu bir çocuğa. Büyüdüler. Artık genç birer kız çocuğu olmuşlardı. Liseye başlamışlardı ve o zamana kadar her şey meydana gelmişti. İşte o Ağustos ayının sıcak bir gününde fark etti birbirini Cemre ve Ferhat...







Cemre biraz daha balkondan baktı ve; “Eda bir gelsene bir şey söyleyeceğim.” dedi heycanlanarak, daha sonra ağlamaktan uyuyamayacağını bilmeyerek...




“Geldim Cemre. Heycanlanmış gözüküyorsun, ne oldu?” dedi Eda. Cemre ise biraz heycanını atarak, “Eda bir şey diyeceğim sende fark ettin mi bilmiyorum ama sanırım o bize bakıyor.” dedi. Eda anlamaz gözlerle baktı Cemreye ve sadece şunu söyledi, “O derken, o kim?” Cemre biraz bekledi ve zar zor şunları söyledi; “Eda nasıl oluyor bilmiyorum ama çok güzel bakıyor. O bakıyor.. Ferhat bakıyor..” Eda fazlaca şaşırdı ve hemen ayağa kalktı. “Cemre ciddi misin? Çok şaşırdım. Herkese ölümcül bakışlar atıyor ve eğer sen etkilendiysen sana güzel bakıyordur.” dedi. “Söylesene, kaç defa baktı? Nasıl baktı? Ne zamandır böyle bakıyor? Cevap vermelisin bence çünkü şuan çok şaşırdım ve adına çok sevindim.” diye devam etti. Cemre sorular karşısında hafif güldü. “Ne zamandır bilmiyorum ama sanırım seviyormuş gibi bakıyor.”dedi.







O andan sonra Cemre dışarı sırf Ferhat’ı görmek için çıkıyordu. Eda ise sadece Ferhat için hazırlıyordu Cemreyi. Çok mutluydular ve zaman ilerledi. İlerledikçe Cemre zaten çocukluk aşkı olan Ferhat’a iyice bağlanmıştı...




Aradan uzunca bir süre geçti. Cemre Eda’nın yanına gelmişti. Sosyal medyada geziyordu ve karşısına Ferhat’ın hesabı çıktı. Eda ile biraz düşünüp istek atmaya karar verdiler. Ve Cemre istek attı. Biraz beklediler ve istek kabul edildi. Ferhat da onu takip etmişti. Cemre çok mutluydu ve o sıralarda Ferhattan mesaj geldi; “Takip ettiğin için teşekkürler.” Cemre çok mutlu oldu ve heyecanlandı. Hemen yanıt yazdı. “Bir şey değil.” Ferhat üst üste teşekkür ediyordu ve bu da Cemre ve Eda’nın garibine gitti. Konuşmaya başladılar daha sonra. İki uygulamadan da konuşuyorlardı. Ve bir gün sevgili oldular...







Cemre ve Ferhat bibirine “İyi geceler.” mesajı atmışlard. Bir süre sonra Cemre’nin abisi geldi ve o an çok kötü şeyler oldu...




Cemre’nin içi rahattı, mesajları silmişti ve abisi telefonu alsa da bir şey bulamazdı.




Abisi sinirle; “Sen kiminle yazışıyorsun öyle?” dedi. Cemre, “Dershaneden arkadaşımla konuşuyordum abi.” dedi biraz ürkerek. “Ver şu telefonu kontrol edicem.” dedi ve aldı eline telefonu...




O sırada Cemre’nin bilmediği bir şey vardı, Ferhat kalp atmıştı ve onu görmeden abisine vermişti telefonu...