AY IŞIĞI

Özün duran normal bir sabah olduğunu düşündüğü güne başlar sabah okula yürürken bir anda gökyüzünden bir küre tamda özün'ün tam önüne nazik bir şekilde iner ve etrafında tuhaf mavi şeyler dönüyordu ama galiba sadece o görebiliyordu bir anda tuhaf küre yok oldu ve içinden insanlar çıkmaya başladı ve hepsi tek renk giyinmişlerdi bazıları sadece mavi ve bazıları ise sadece kırmızı veya başka tek bir renk giyinmişlerdi ve onun yanına gelmişlerdi ve ona özel biri olduğunu söylediler haddi onlardan bile daha güçlü olduğunu söylediler özünün zaten ailesi yoktu o yüzden teklifi endişe içinde kabul etti ve onlarla birlikte gezegeninden başka bir gezegene gitti ve ardından orada bir binaya girdi bina beyaz ve bir kubbe ve yanında da iki adet direk kule gibi bir şey vardı ve yanında da Beyaz giyinmiş bir kadın ile okula girdi okulun içi ise gümüş oymalı ve kabartmalıydı ve iki adet üst kata çıkan merdivenler vardı hemen oradan tırmandılar ve müdürün odasına girdiler ve orada mor giyimli biri bir koltukta oturuyordu ve kimin geldiğini görmek için kafasını okuduğu kahverengi ve kalın kitaptan başını kaldırıp kapıya doğru baktığında resmen gözleri büyüdü ve hemen Özün'ün yanına geldi ve ona çok ama çok özel biri olduğunu söyledi ama özün buna ilk başta inanmasa da eğitim ve sınavlardan geçerek gerçekten de özel biri olduğunu anlamaya başladı ve bunun yanında da kendisinin bir peri olduğunu söylediler ama iyilik ve kötülük olduğu gibi periler ve cadılar da vardı ve cadılar okulu bulutların üstünde uçuyordu ve dışı ise siyahtı ara sıra griye kaçan siyahlardı ve etrafında kara büyüler vardı ama öğrendiği üzere cadı okulunun da bir müdürü vardı ve oda bir cadıydı ama peri okulunun perisi ile cadı okulunun cadısı dosttu. Ve asırlar sonra sadece tün elementleri kontrol eden biri çıkmıştı ve elementler o kadar ayrıntılıydıki aralarında have ve şimşek gibiydi yani baya ayrıntılıydı o ise istediği her elementi kontrol edebilirdi öyle ki bunların arasında teknoloji bile vardı Ama her şeye rağmen yeni hayatına adapte olmaya çalışan Özün sanki hiç adapte olamıyordu yine bir gün dışarı oraya ait olup olmadığını düşünürken cadı okulunun cadısı özün'ü kaçırmıştı...