Gece yumuşamış gibiydi.
Rüzgâr hâlâ esiyordu ama artık sert değildi. Sanki her şey onların etrafında sakinleşmişti.
Alev hâlâ çok yakındı.
Ateş bu sefer geri çekilmedi.
Sadece baktı.
Uzun uzun… sanki ilk defa gerçekten görmek ister gibi.
Alev hafifçe gülümsedi.
“Bu sefer kaçmayacak mısın?”
Ateş başını hafifçe salladı.
“Hayır.”
Bu “hayır” farklıydı.
Kesin. Net.
Alev bir adım daha yaklaştı. Artık aralarında mesafe kalmamıştı.
Ateş elini yavaşça onun eline götürdü. Parmakları birbirine değdiğinde ikisi de kısa bir an sustu.
Bu dokunuş… küçük ama anlamlıydı.
Ateş parmaklarını onunkiyle kenetledi.
“Garip…” dedi hafifçe.
Alev başını yana eğdi.
“Ne?”
“Bu kadar… doğru hissetmesi.”
Alev’in yüzündeki ifade yumuşadı.
“Çünkü zorlamıyorsun.”
Ateş ona baktı.
“Seninle zorlamak mümkün değil zaten.”
Alev hafifçe güldü.
Sonra Ateş yavaşça elini bıraktı ama bu sefer uzaklaşmak için değil… Alev’in yüzüne dokunmak için.
Parmakları yanağında durdu. Nazik. Dikkatli.
Alev gözlerini kapatmadı. O anı hissetmek istedi.
Ateş biraz daha yaklaştı.
“Bunu mahvetmek istemiyorum,” dedi alçak bir sesle.
Alev fısıldadı:
“Mahvetmiyorsun.”
Kısa bir sessizlik…
Sonra Ateş yavaşça eğildi.
Bu öpücük önceki gibi aceleci değildi. Daha yumuşak… daha sakin.
Sanki birbirlerini anlamaya çalışıyorlardı.
Alev karşılık verdiğinde, elleri Ateş’in kollarında durdu. Onu tutmak için değil… yanında kalmak için.
Zaman yine yavaşladı.
Ama bu sefer yoğunluktan değil… huzurdan.
Ateş hafifçe geri çekildiğinde yüzü hâlâ çok yakındı.
“Bu…” dedi, “beklediğim gibi değil.”
Alev gülümsedi.
“Daha mı kötü?”
Ateş başını hafifçe salladı.
“Daha iyi.”
Alev’in gözleri parladı.
Ateş alnını onun alnına dayadı.
“Sanırım ilk defa… bir şeyden korkmadan yakın oluyorum.”
Alev yumuşakça cevap verdi:
“Ben de.”
Ve bu sefer…
Kimse geri çekilmedi.
Ateş gözleriyle Alev’den onay aldı yavaşça soyunmaya başladı.
Alev’in üzerine doğru yavaşça ilerledi.
Alev gergin bir şekilde Ateş’e bakıyordu
“Yavaşlamamı mı istiyorsun?”
Alev kafasını hayır anlamında iki yana salladı.
O gece kendileri için büyük bir adım attılar. Gece boyu birliktilerdi-Ateş’in evinde aynı yatakta-