Daphne
Gözlerimi açtığımda bileklerimden zincirliydim. Burasıda neydi böyle? Tek hatırladığım şey üç tane kızın beni kandırmasıydı.
Birkaç saat önce
Kızlar, Daphne’yi Kranis’e getirdiler. Daphne bayılmıştı. “Getirdik.” dedi Nyla. Daphne’yi yere attı. “Ne yapacaksan yapabilirsin.”
“Onu Faye’in göremeyeceği bir yere götüreceğim.”
Kranis
Sadece bir pencere vardı. O da pek ışık vermiyordu. Galiba içeride kimse yoktu. “Kimse yok mu?” diye bağırdım.
Duvardan birisi çıktı. “Birisi var.” dedi ve dudağının kenarı yukarı kıvrıldı. Karşımdaki adamı tanımıyordum. “Sende kimsin?” diye sordum sinirle.
“Ben mi?” Burnundan güldü. “Annen hiç benden bahsetmedi mi?”
“Hayır.”
“Ben Valtor’um.”
İlk defa görmüştüm onu. Beni o mu kaçırmıştı? Öyleyse neden?
“Biraz başka şeylerden bahsedeyim.” diye devam etti. “Ben Bloom’a ‘Benimle evlen. Bütün dünyaya hükmederiz,’ demiştim ama gitti o aptal sarışın Sky’la evlendi. O adamdan nefret ediyorum.”
“Sky da kim?”
“Annen sana onu da anlatmamış,” diye mırıldandı. “Baban.”
“Sana bir olay daha anlatacağım.” diye devam etti tekrar. “15 sene önce annen ve baban boşandılar. O günün akşamında Eraklyon da kaos ortamı yarattım. Mutluydum. Annen, seni ve kardeşini alıp Domino’ya kaçtı. Ama önünde sonunda beraber olacaktık.”