Aşk… bazen iyi bazen berbattı aşkın ortası olmazdı. Ya bi taraf daha çok severdi, yada o ilişki ölürdü. Derler ya erkeğin çabaladığı ilişki mezara kadar gider diye işte o doğru. Herneyse. Ben biraz kendim anlatayım, liseye gidiyorum, kitap okumayı çok severim ve edebiyat aşığıyım. Şimdi ise şarkı açmış aptal aptal sırıtarak arkadaşım Elisa’nın sevgilisi Berk’in kuzeniyle konuşuyorum, biz instagram’da bi gurupta tanıştık, sonra Berk kuzenini bana ayarladı erkek düşmanıyım, ama herkesin sevgilisi var kıskanıyorum o yüzden bi şans verdim. Furkan Yılmaz: Selam. Ne diyicem şimdi ben. MelekmişimCennettenDüşmüşüm: Selammmm. Tamam sakinim. Furkan Yılmaz: naber? MelekmişimCennettenDüşmüşüm: iyi, sen. Güzel gayet iyi gidiyorsun Melek. Furkan Yılmaz: İsmim Melek mi? MelekmişimCennettenDüşmüşüm: Evet, senin de Furkan dimi? Çok aptalca oldu! Furkan Yılmaz:Evet, MelekmişimCennettenDüşmüşüm: iyi. Furkan Yılmaz:iyiii. MelekmişimCennettenDüşmüşüm: iyiiiii. Furkan Yılmaz:iyiiiiiiiiii. MelekmişimCennettenDüşmüşüm:iyiiiiiiiiii. Furkan Yılmaz: sabaha kadar iyi mi diyicez? MelekmişimCennettenDüşmüşüm:evet, başak soru? Furkan Yılmaz:tamam. MelekmişimCennettenDüşmüşüm:tamam. İyiydi. İyiydi.iyi.İyiydi.Hayır.Hayır.Hayır.Aşk falan yok! Furkan Yılmaz mesajınıza bir kalp bıraktı. Gece saat 2.30’u gösteriyordu, kulaklıkta Ezhel çalıyordu. Sadece bir mesaja aşık olmuş olamam değil mi? Sabahtan beri konuşuyorduk. İnanamıyorum! Furkan Yılmaz: sana bişi sorucam. MelekmişimCennettenDüşmüşüm:evet Kalp atışlarım hızlandı, kulaklarımda atıyordu kalbim. Ne yazdığını biliyordum. Furkan Yılmaz: Benimle çıkar mısın? Tamam.sanırım tam şu an gerçekten aşık oldum. MelekmişimCennettenDüşmüşüm:evettt Furkan Yılmaz: sonunda! Yuppi Güldüm. Aptalca. Çocukça en safından. En masumunudan bir gülüştü. MelekmişimCennettenDüşmüşüm: sevindin mi? Furkan Yılmaz:çook. Ben hiç aşık olmayan, aşk tavsiyesi veren, dersleri iyi olan, herşeyi içine atan o kız. Ben Melek Akyaz. Sınıfın en başarılısı. Örnek öğrenci. Ben. Zengin olan. Ben. Hayatı mükemmel olan. Ben. Kısaca bunların hiçbiri olmayan baba figürü olmadan büyüyen, o odada sessizce ağlayan o küçük kız Melek Korkmaz. Korkmaz soyadı, babamın soyadı ama annem boşandığında soyadımız da değişti. Ama ben hala bazen o Küçük babasının kızı Melek Korkmaz oluyorum, kimse görmeden sessizce, ağlayarak.
BÖLÜM SONU AŞKLARIM NASIL BULDUNUZ???