Skip to content

Aşk

Chapter 4 · 2 min read

Aşk

Chapter 4

4bölüm

(Zeynepin anlatımıyla)

Odama çıktıkdan sonra duş aldım. Sonrada uyudum. Sabah kalktım ve elimi yüzümü yıkadım. Aşağı indim ve mutfağa geçtim. Mert kahvaltı hazırlamıştı.

"Günaydın güzelim" dedi. Ne yani ben doğru mu duydum. Bir az alttan almalıydım.

"Günaydın" dedim sadece

"Hadi geç kahvaltını yap. Bu gün arkadaşlarımı seninle tanıştırıcam" dedi.

"Tamam" dedim

"Zeynep?" Dedi. Ne diyicek acaba

"Efendim?"

"Şey....Ben...." çok heycanlıyımm

"Sen ne?"

"Ben dün için özür dilerim. Şirkette işler hiç iyi gitmiyodu. Ben bi an tüm öfkemi sana döktüm" dedi. Ah! Çok yakışıklıııı. Bu bi aşk deyil başka bi şey ama aşk deyil.

"Önemli deyil" dedim.

Kahvaltıdan sonra bana yardım etdi. Bir kaç saat temizlik yaptık birlikte. Bende arada sırada çaktırmadan bakıyodum. Ama çaktırmadan. Temizlik bitti ve biz şu an baş-başa salonda çay içiyoruz.

"Kaç kişi gelecekler?" Diye sessizliyi bozdum.

"5 kişiler. Biride arkadaşımın sevgilisi." Kızdamı gelecek. Ne yani kazlarla arkadaşlık ediyo tamam kıskanmak yok. Bir iki saat sonra kapı sesi duyuldu. Ve ikimizde kapıya doğru ilerledik. Mert kapını açtı. Ve işte selamlaşma fastı. Selamlaştıktan sonra içeri geçtiler.

"Sevgilim tanıştırıyım bu Burak, bu Ali, bu Yağız"dedi Mert.Ah! Ölücem bana sevgiliç dedi.

"Memnun oldum ben de Zeynep"dedim

Ve üçü bir ağızdan "bizde memnun olduk" dediler. Ben kahve yapmak için mutfağa geçtim ve kızlarda benim arkamdan bana yardım etmek için geldiler.

"Sizin isminiz neydi?" Dedim

"Ben Buse"

"Ben de Eda" dediler

"Memnun oldum" dedim

"Bizde memnun olduk" dediler

"Çok yakışıyosunuz Mertle." Dedi Buse

"Teşekkür ederim" dedim

"Yok ya bence. Mert bir az sakin birisidir. Sen hiç sakin birisine benzemiyosun" dedi Eda. Kıskanç. Eve girdiyinde Merte bakışlarını gördüm kız resmen yiyecek gibi bakıyodu. Her neyse Mertim benden başkasına bakmaz zaten.

"Yok ben de çok sakin birisiyim. Zaten öyle olmasan Mertle evlenmezdim" dedim

"Ben kahveleri götüreyim sizde şunları alıp gelirsiniz" dedi Eda

"Tamam"dedim. Eda önden gitti. Ve bizde Buseyle sohbet ettik bir az. Çok iyi bi kızdı. Hatta arkadaş bile olduk. Bana numarasını verdi. Bi şeye ihtiyacım olursa arayayım diye. Bizde salona geçtik. Salona girdiğim Eda Mertin yanında oturmuş söhbet ediyordu. Resmen çocuğun ağzına düşücekti. Benim içeri girdiğimi gören Mert ayağa kalktı.

"Sevgilim geldiniz mi?" Dedi. Yaa geldim.

"Evet aşkım"dedim

"Aşkım seninle bir az konuşa bilir miyiz?" Dedim Merte

"Tabii" dedi anlayışlı bir şekilde

Mutfağa geçtik.

"Napıyosun sen?" Dedim

"Napıyorum?" Dedi her şeyden habersiz

"Ya kız senin ağzına düşücük bir az mesafemi koysan" dedim

"Hee sen onu diyosun. Sadece arkadaşım" dedi

"Yaa arkadaşın seni yiyecek gibi bakıyo sana" dedim

"Sen kıskandın mı beni" sırıttı. Senin sırıtışını yerim ben.

"Yoo ne alaka şimdi o yani hani arkadaşının sevgilisi ya onun için dedim" aniden dudaklarını dudaklarıma deydirdi. Sonra ben hemen geri çekildi.

"Özür dilerim bi an benim boşluğuma geldi pardon" dedi

"Ö-önemli deyil" dedim ve salona geçtim. Bilmiyorum bu çocukta bir şey var ama ne. Sanırım ben....ben aşık oluyorum. Offf

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.