Saat 10:40.
"ZEYNEP GİT ŞU KAPIYA BAK"
"Tamam baba" hemen ayağa kalkdım ve kapıya doğru ilerledim. Kapını açtığımda karşımda siyah giyinmiş bi adam ve yanında 23-24 yaşlarında bi erkek.
"Merhaba güzel kızım baban evdemi?"
"Merhaba evet buyurun" adamlar içeri geçdikten sonra babam kahve yapmamı istedi. Mutfağa geçip kahveleri hazırladım.Tam kahveleri vercekken hepsi elimden kaydı ve ben yerde baygın bi şekilde yatıyodum. En son duyduğum cümle"Kızımı satarım" cümlesiydi. Evet "Kızımı satarım" cümlesi. Bi baba bunu kendi kızına nasıl yapar ki. Tamam sevmiyor beni ama ben onun öz kızıyım.Gözlerimi açtığımda başka bi evde başka bi odadaydım. Başımda o vardı.İşte sonrada her şey çok çabuk gelişdi. Nikah kıydık falan. Ve ben şu an bi odanın kenarında oturmuş ağlıyordum. Sonra kapı açıldı ve o girdi odaya. Yanıma geldi.
"Merhaba" dedi
"Merhaba" dedim
"Ben Mert. Senin kocanım" o da bu evliliği istemiyordu. Gözlerinden anladım.
"Neden istemiye istemiye evleniyosun. İsteseydin hayır diye bilirdin"
"Babam ne yapar ne eder ikna edecekti beni. Hadi kalk giyin sonrada uyu saat çok geç"
Saatın kaç olduğundan haberim bile yoktu.
"Tamam" dedim
" bir de bu gece ben burda uyuyucam yarın babam kendi evine gitdikden sonra diğer odaya geçerim. Sen yatakta uyu ben yerde uyurum" dedi
"Tamam"dedim. Tam o kapıya doğru ilerliyodu arkasından "teşekkür ederim Mert" dedim. Arkasını döndü ve bana "Teşekkür mü edersin?" Dedi. Hafif güldüm. "Evet teşekkür ederim" dedim.