Skip to content

Aşk

Chapter 1 · 4 min read

Aşk

Chapter 1

Selemmm!

Kitapla ilgili birkaç bilgilendirme olacak

Danilo Zanna ve benim hayal ürünüm olan bı esas kızın hikayesidir Aldan yok . Aldan shipliyorum ama yazamıyorum

Neyse esas kızımızın bir modeli yok kafanına göre hayal edebilirsiniz sadece“ yeşil gözlü , beyaz tenli ve kahverengi saçlı ” ana hatlar bu ekstra olarak masterchef bilgim pek yok . E yoksa neden yazıyorsun diceksiniz , valla en son Aldan kurgusu okuyordum kendimi bir şeyler yazarken buldum . Neyse çok uzattım umarım beğenirsiniz .

İyi okumalar

Eda Sabunsoy

Kulağıma gelen anons sesiyle derin olmayan hafif uykumdan uyanmıştım uçaktauyuyamayan uyusamda hemen uyanan biriydim . Bundan dolayıda gözümden uyku akıyordu . Uçaktan inip te valizimi aldığımda baş ağrım başlamıştı

" Bu kesinlikle jet lag değil , uykusuzluktan olmalı . Bir an önce uyumalıyım "

Havaalanının önünde bekleyen bir taksiye binip onu benim çağırdığımı söyledim - Aslında çağırmamıştım ama sorun olucağını düşünmüyorum - ve telefonumdaki konumu taksiciye gösterip arkama yaslandım .

Adrese vardığımızda taksiciye parasını ödeyip apartmana girdim . Burası kuzenim Alicanın kaldığı apartmandı , annemin yanına gidemezdim çünkü İtalyadan elimde bir hiçle dönersem baş ağrımı ikiye katlayacak kadar söylenir ve beni onu dinlemeye mecbur ederdi . Nerelerde çalıştığım ve edindiğim deneyimlerden çok kazancıma ve yanımdaki insanlarla ilgilenirdi ,Nişanı attığımı ve işten çıktığımı -baş aşçı olmak üzereyken - öğrendiğinde tabiki beni dinlemeden esip gürlicek ve benim kendi kararlarımı sorgulicaktı . Herzamankı gibi ....

Alican : gel kız buraya çok özledim seni

Kapının açılması ve Alicanın kemiklerimi kırıcak kadar sarılmasıyla şok içinde bir o yana bir bu yana sallanıyordum .

Alican : geçsene içeri

Eda : izin versen geçicem

İçeri geçip kendimi koltuğa attım çok yorgundum günlerdim uyumamıştım ve burası kendimi evimde gibi hissettirmişti

Alican : anlaşılan yemek yiyemicek kadar yorgunsun

Eda : o kadar yoruldum ki Ali . Sanki evimde gibiyim .

Biraz uyusam şurada .

Alican : Olmaz . Orada uyuyamassın kalk hadi sana oda hazırladım

Eda : hiç kalkamam valla .

Tam uykuya dalıcakken kafama yediğim yastıkla yerimden sıçradım

Eda : yıllar uyuzluğundan hiç birşey götürmemiş , nerede oda

Alican : ilerde sağda valizini de al

Eda : Getir !

Alican : kızım bunun içine ne doldurdum bu kadar .

Çekince geliyormuş ya neyse çaktırmayayım ee

(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)

Uykumdan çok sevgili kuzenim Alican sayesinde zorla uyandım , manyak bu çocuk bir elinde elinde tencere diğer elinde kepçeyle beni uyandırmak için türkü çığırıyor

Eda : ay tamam uyandım ! Söyleyemiyorsun zaten

Alican : yo gayet iyi söylüyorum bence

...........

Alican : eee

Eda : ne eee ?

Alican : anlatmicakmısın ?

Derdi anlaşıldı , bir andan çekip gelmemi araştırıyor

Eda : ne güzel kahvaltı ediyoruz boşver şimdi

Alican : anlatcan ama dimi

Eda : hıhım

Çayımdan bir yudum daha alıp tavada kalan son sucuklu yumurtayı da kapıp mideme gönderdim . Özlemişim be

Alican : iştahlısın

Eda : ne zamandır yemiyorum tabi iştahlı olurum , neyse eee neler yapıyorsun .

Alican : danışmanlık falan yapıyordum

Eda : dum ? Noldu peki ?

Alican : masterchef ten aradılar gelmek istermisin dediler

Eda :eeee?

Alican :bilmiyorum gitmek istiyorum ama

Eda: hastalık zorluyor

Alican : aynen

Alicanın pek bilinmeyen bir kan hastalığı var , hastalığı mesleğini düzgün yapmasını engelliyor ve onu yoruyordu

Eda : yani sen bilirsin senin kararın gitmek istiyorsan git .

Alican : bakıcam artık

(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)

Taksiden inip beni bekleyen apartmana doğru yürüdüm . Alicanın ev arkadaşı yakında gelirdi ve yeni bir eve taşınmam gerekiyordu , bende bulduğum ilk eve gelmiştim bütçeme uygundu , eşyalıydı ve küçük bir evdi tam bana göreydi . Ev sahibiyle konuşup 1 yıllık sözleşme imzaladık yarın eşyalarımı alıp yerleşebilirdim .

Yolda yürürken bir arabanın yanında mama yiyen küçük bir sokak kedisi gördüm

Eda : sen buralara nerden geldin , gel bakalım napıyorsun burada , annen yok mu ?

Kediyle sanki beni anlıyormuş gibi konuştuktan sonra kucağıma alıp alicanın evine doğru yürüdüm .........

Alican yarım saattir bana ve süt e - kedinin adı artık süt - tuhaf tuhaf bakıyordu , noluyor buna

Alican : depresyondasın sen

Eda: ne ?

Alican : tabi , normalden fazla uyumalar , iki tava yumurta yemeler kedi de aldın .

Eda: saçmalıyorsun şu an

Alican : inkar da başladı ! Depresyona girmişsin sen

Odada koşmaya saçma sapan hareketler yapmaya başladı

Alican : kalk hadi alemlere akıcaz senle

Eda: ya bı saçmalama da otur şuraya

Zar zor oturtup sakinleştirdim

Eda : tamam anlatıcam her şeyi

(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)(⁠•⁠‿⁠•⁠)

Danilo Zanna

Havaalanında ki kargaşadan kurtulup çağırdığım taksiyi beklemeye başladım

Danilo : nerede kaldın abicim geç kalıcam

Taksi durağını aradığımda ise çağırdığım taksiye başkasının bindiğini öğrendim . Başka bir taksi isteyip onunla evime gittim .

.................

(Danilo ün türkçesi o kadar iyi değil ama onun sesiyle okursanız olur gibi )

Danilo : gel bakalım gel pisi pisi heh

Önünde getirdiğim mamayı yiyen yavru kediye bakıp gülümsedim

Danilo : ne ufaksın sen ya

Bana miyavlayıp yemeğine geri döndü

Danilo :bekle sana süt te alayım

Sütü alıp gri döndüğümde ise kedi yerinde yoktu

Danilo : kedicik . Kedicik pisi pisi pisi, nereye gitti

Kafam karışık bir şekilde arabama bindim ve restoranta doğru gitmeye başladım

Ve kestik !

Ben yine birşeyler deniyorum

Bu projeden çok umutluyum ama

Tek eksiğim masterchef izlememem onu da halledicem inşallah

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.