Arkamda Biri Var

Çocukluğumuzdan beri arkamızda bazı şeyler varmış gibi hissederiz. Korkarız, bu korku ilk baş hafiftir can yakmaz. Ama ilerledikçe can yakmaya başlar. Eskisi gibi uyuyamazsın. Huzurun kaçar. Bu durumu bir büyüğüne anlattığında, öyle bir şey olmadığını. Kendi düşüncelerinin ve hayal gücünün senin öyle bir şey görmeni sağladığını söylerler. Kesinlikle seni evde takip eden birinin olmadığını söylerler. Ama siz görmeye daha doğrusu hissetmeye devam edersiniz. Kimseye anlatmazsınız. Bu durum ilerledikçe kabuslar görmeye başlarsınız sonra da aydınlık ortamlarda da hissedersiniz. Vakit geçtikçe büyüdükçe kendi kafanızda kurduğunuzu düşünürsünüz. Düşünmeyi bırakırsınız ve unutursunuz. Gerçektende hayaldir onlar. Ya bunların hepsi gerçek olursa ve arkanda o olsa. Tamamen savunmasız olduğun zamanlarda senin arkanda olsa, ne yapardın? Yaşamak istemezsin değil mi? Ama ben yaşadım. Yaşamayada devam ediyorum. Ben Işıl ve arkamda birisi var. Tamamen savunmasızım ve tekim. Böyle bir hayat. Tabi buna ne kadar hayat denilirse. Yaşayacak olsan ne yapardın? Belki kendini bir yerden atardın yada başına silahı dayardın. Ama ben öyle yapmadım. Üstüne gittim. O da benim üstüme geldi. Bir türlü yaşamaya devam ettim. Ve edeceğim...