anyland

Bundan 16 yıl önce, 6 yaşında küçük bir kızken babamla ilk Jackie Chan filmimi izledim. Ve ekrandaki çekik gözlü adamın yaptığı hareketler, kötü adamlarla dövüşmesi o kadar hoşuma gitmişti ki o an kendi kendime mırıldandım. "Harika... ben de Kung Fu öğrenip kötülerle savaşıcam!" Bitap düşmüş halde karşımdaki öfkeden gözü dönmüş kadına bakarken 6 yaşımdaki o halime dönmüştüm bir anlığına. Gözlerimi sıkıca kapadım. Bu sırada bi damla morarmış gözümden aşağı süzüldü. Derin bi nefes aldım, yaptığım hatanın bedelini ödemem gerekiyordu. "Sen. Öldün." Elinde bi alev oluşturdu ve tıslarcasına söyledi. Histerik bi şekilde güldüm. Ne olduğunu anlamayarak bana baktı. "Biliyorum. Ama yalnız gitmicem." Kendimden emin bir şekilde söyledim ve elimdeki tetikleyiciyi çalıştırdım. Hatırladığım son şey de patlamaların arasında kalan Huang'ın afallamış ifadesiydi. Ah.. kesinlikle değdi.