Zaman öylede böylede alıştırıyor yokluğuna. Acıtıyor biliyor musun? Anısı olan bir şeye rağmen geliyoruz bu sıralar oldukça fazla göz göze geliyoruz. Unuttum diyip tekrar kaybolduğum yere dönüyorum her şeyi sar başa kilometrelerce yol gidip hiç yol kat etmemiş gibi...
Çıkma karşıma diyorum ama geçen bir radyoda çaldın
Geçmem diyorum evinin önünde ama adımlarım hep oraya sürüklüyor beni...
Gururuma yediremiyorum bağzı zamanlar kendimden feda ediyorum benliğimi çiğniyorum...
Ama alışıyorum, unutmuyorum ama alışıyorum bu cümlenin ağırlığını bilemezsin