Sabah saat 11 sularında her zamanki gibi kücük kız kardeşimin ağlama sesleriyle uyanmıştım küçük adımlarla aşağı mutfak a indim. Annem kardeşime yemel yedirmeye çalışıyor o ise yemeyeceğim diye feryadı basıyordu.
- Oğlum al git şunu yemek yemiyor gene delireceğim. Diye sesli annem
*Bebek sandelyesindeki kardeşimi aldim kucağima* (o kadar zayıf ki düşer diye emniyet kemerli sandalyede oturtuyoruz)
-Tamam anne zaten bugun doktor kontrolümüz var
Tabi bunu dememle tekrardan ağlamaya başlamaştı kücük cimcime
- tamam abicim tamam bir şey yok *bir yandan sırtını sıvazlamaya başladim*
Yukarı çıktık ikimizinde üstünü değistirdikten sonra hastaneye doğru yola cıktık
(( Bu bölümlük bu kadar beğenilirse devamı gelecek))