Eve vardığımızda Alev çok halsizdi onu yatağına kadar taşıdım ve direkt uykuya daldı.Gece boyu onu izliyordum sanki kaybettiğim günleri telafi eder gibi.Nefes alışı, göğsünün yavaşça inip kalkışını, saçlarının camdan gelen hafif bir rügarla uçuşmasını seyretmek bana bir ödül gibi geliyordu.Nasıl ondan bu kadar uzak kalabilmiştim? Bu aptallığı nasıl yapmıştım? Alev uyurken dudağına bir öpücük kondurdum.Daha sonra biraz dinlenmek için kafamı yastığa koydum.Bir süre sonra fark etmeden uyumuşum.
Sabah uyandığımda Alev yanımda yoktu.Etrafta Alev Alev diye bağırmaya başladım.Az daha ağlayacaktım ki banyodan "Sakin ol aşkım sevgilin burada ve seni asla bırakmayacak" dendiDiyen kişi tabiki Alev'di.Koşarak Alev'e sarıldım ve beni asla bırakma dedim.
